Uzasadnienie
1 U Z A S A D N I E N I E
Pismem datowanym na dzień [...] r. W. Z. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jego solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania osoby trzeciej - spółki prawa handlowego z tytułu podatku od towarów i usług.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżoną decyzją określono zaległość podatkową w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę oraz koszty postępowania egzekucyjnego. Skarżący nie jest w stanie uiścić tych kwot, z których część, jego zdaniem, naliczona jest bezpodstawnie. Egzekucja tych kwot wiązałaby się z koniecznością licytacji majątku skarżącego, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego i jego rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 t. j. ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy w tym miejscu zauważyć, że zarówno znaczna szkoda jak i trudne do odwrócenia skutki stanowią potencjalne następstwo wykonania aktu. Są to zdarzenia zmieniające zewnętrzną rzeczywistość o charakterze negatywnym dla adresata wykonywanego aktu.
Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07).
W przedmiotowej sprawie skarżący nie sprecyzował przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ograniczając się jedynie do stwierdzeń o charakterze ogólnym. Zwrócić natomiast wypada uwagę na fakt istnienia ograniczeń w prowadzeniu egzekucji administracyjnej (art. 8-10 ustaw z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucji w administracji Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Ograniczenia te gwarantują zachowanie zobowiązanemu i jego rodzinie warunków wystarczających, według ustawodawcy do humanitarnej egzystencji – choć niewątpliwie w gorszych standardach niż przed wszczęciem egzekucji. Pogorszenie jednak warunków egzystencji to jeszcze nie powód aby wstrzymywać wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej (postanowienie NSA z dnia 24 października 2005 r., sygn. akt II GZ 111/05, podobne NSA w postanowieniu z 14 listopada 2012 r. sygn. akt II Z 894/12).
Z powyższych względów i na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.