Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Z. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie wydania zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych do 4,5 % i piwo, powyżej 4,5 % do 18 % bez piwa i powyżej 18 % dla B.K. prowadzącego pub [...] zlokalizowany w Z. przy ul. [...]. W pouczeniu o środkach zaskarżenia organ poinformował stronę, że od niniejszego postanowienia przysługuje jej skarga do sądu administracyjnego w terminie 14 dni licząc od daty jego doręczenia.
Następnie organ ten, powołując się na art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. w związku z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (j.t. Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 z późn. zm.), w wydanej decyzji z dnia [...] zawarł następujące rozstrzygnięcie: "wznawia się postępowanie administracyjne w sprawie wydania zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych do 4,5 % i piwo, powyżej 4,5 % do 18 % bez piwa i powyżej 18 % dla pubu [...] zlokalizowanego w Z. przy ul. [...] prowadzonego przez Pana B.K. zam. w Z. przy ul. [...]". Natomiast pouczenie o środkach zaskarżenia miało następującą treść: "zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego (Dz.u. nr 4 poz.
- 8) na niniejszą decyzję można wnieść skargę do sądu administracyjnego w Gliwicach, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem organu wydającego decyzję".
W skardze z dnia [...] na powyższą decyzję B.K. zarzucił naruszenie przepisów postępowania oraz prawa materialnego wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny może przystąpić do merytorycznej oceny zaskarżonego aktu dopiero wówczas, gdy spełnione zostaną wszystkie wstępne warunki formalne, tak od strony samego aktu jak i skargi. Jednym z tych warunków, od strony aktu, jest konieczność wyczerpania stosownego toku instancji.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) (zwaną dalej P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] została wydana w pierwszej instancji w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznymi decyzjami z dnia [...], na podstawie których organ ten udzielił stronie zezwolenia na sprzedaż określonych napojów alkoholowych w pubie znajdującym się w Z. przy ul. [...].
Od takiej decyzji, stosownie do art. 127 i nast. k.p.a., przysługuje środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu drugiej instancji. W niniejszej sprawie organem tym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Dopiero decyzja tego organu będzie podlegała zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego zawarte w zaskarżonej decyzji nie wpływa na zmianę opisanego schematu zaskarżenia przy wydaniu decyzji w sprawie wznowienia postępowania. Ma jedynie znaczenie przy rozstrzyganiu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia stosownego odwołania, gdyż zastosowanie się do tego pouczenia nie może szkodzić stronie (art. 112 k.p.a.).
W związku z powyższym złożona skarga okazała się przedwczesna, dlatego Sąd biorąc pod uwagę skutek wynikający z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną na tym etapie postępowania.