Uzasadnienie
Strona skarżąca pismem z dnia [...]r. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Pismem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przesłał stronie skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału dotyczący wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W odpowiedzi na wezwanie strona zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w przedmiocie, którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał w dniu 14 lipca 2008r. postanowienie, którym oddalił wniosek strony. Zażalenie na to postanowienie zostało postanowieniem z dnia 24 września 2008r. sygn. akt I FZ 360/08 przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalone.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500zł, które to zarządzenie zostało stronie doręczone w dniu [...]r. W wezwaniu wskazano, iż kwotę wpisu należy wpłacić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wskazanego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Strona nie wykonała wezwania do uiszczenia wpisu lecz pismem z dnia [...] r. zwróciła się ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie od kosztów sądowych, który to postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009 r. oddalił wniosek strony w tym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 marca 2009r. sygn. akt I FZ 60/09 rozpoznając merytorycznie zażalenie nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia.
Jednocześnie w uzasadnieniu orzeczenia NSA podkreślił, iż wobec rozstrzygania już w niniejszym sporze sądowoadministracyjnym kwestii wpadkowej w zakresie prawa pomocy uzyskało ono przymiot prawomocności, a w konsekwencji moc wiążącą między innymi wobec sądu, który je wydał. Z uwagi na fakt, iż nie dotyczy ono istoty sprawy, nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, co oznacza obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania strony do uiszczenia opłaty - ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 P.p.s.a. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie wpływa jednak na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego.
Postanowienie odmiennie rozstrzygające wniosek o przyznanie prawa pomocy mogłoby zapaść jedynie przy spełnieniu przesłanki określonej w art. 165 P.p.s.a., który pozwala dokonać tego w sytuacji zmiany okoliczności sprawy, czego w rozważanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie stwierdził. W konkluzji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu Przewodniczącego wydanym po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, Sąd pierwszej instancji winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a..
W przedstawionym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Według art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z przedstawionej powyżej wykładni prawa dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wynika, iż po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem sygn. akt I FZ 360/08 zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, Sąd pierwszej instancji winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a..
Uwzględniając zatem powyższe stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
W myśl art. 220 § 1 Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma – skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art.220 § 3 cyt. Ustawy).
Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w sposób określony treścią art. 219 § 2 ustawy wezwaniem doręczonym w dniu [...] r. Dlatego zakreślony termin 7 dni do uiszczenia wpisu upłynął [...]r. Wpisu od skargi nie uiszczono.
Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skoro strona skarżąca nie uiściła w wymaganym siedmiodniowym terminie wpisu skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie powołanego wyżej art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.