Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą solidarną odpowiedzialność podatkową M. S. ze spółką jawną "A" oraz z pozostałymi wspólnikami, tj. J.B., M. S. i M. P. za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące: marzec 2007 r. w wysokości [...] zł, kwiecień 2007 r. w wysokości [...] zł, maj 2007 r. w wysokości [...] zł, czerwiec 2007 r. w wysokości [...] zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę naliczonymi do dnia wydania tej decyzji w kwocie [...] zł oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł.
W skardze strona wniosła na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia postępowania sądowego prowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/GL 1205/12 na skutek skargi złożonej przez "A" M. S. Spółka Jawna dotyczącego określenia zobowiązania podatkowego tej spółki w podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2007 r. do czerwca 2007 r., gdyż ocena dokonana przez Sąd Administracyjny stanowi kwestię prejudycjalną dla rozstrzygnięcia niniejszego postępowania i określenia jego solidarnej odpowiedzialności z tą spółką oraz pozostałymi wspólnikami za zobowiązania podatkowe powstałe w okresie od marca do czerwca 2007 r. w innej kwocie niż została zadeklarowana przez spółkę. 9 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał w sprawie o sygn. akt III SA/GL 1205/12 wyrok uchylający decyzję Dyrektora Izby Skarbowej W K. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia spółce jawnej "A" wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące marzec-czerwiec 2007 r., tym bardziej, ze w dniu 13 maja 213 r. organ wniósł skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." – sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie kasacyjne w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/GL 1205/12, którym uchylona została decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej M. S. ze spółka jawną "A" oraz pozostałymi wspólnikami z tytułu podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2007 r.
Tym samym, z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności o zobowiązaniu podatkowym spółki, a dopiero w konsekwencji tego rozstrzygnięcia pojęciu odpowiedzialności solidarnej wspólników spółki za jej zobowiązania podatkowe, należy stwierdzić, że wynik tego pierwszego postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/GL 1205/12 rzutował będzie na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Zauważyć przy tym należy, że odpowiedzialność wspólników spółki ma charakter subsydiarny w stosunku do odpowiedzialności zobowiązanego podmiotu, zatem bez ustalenia wartości zobowiązania podatkowego samej spółki nie jest prawnie skuteczne przeniesienie tej odpowiedzialności na jej wspólników.
Zaznaczyć wreszcie trzeba, że zawieszenie niniejszego postępowania znajduje oparcie w silnie eksponowanej w rzecznictwie sądowym konieczności zachowania wspólnej i jednolitej wykładni stosowania przepisów prawa. Zdaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności prawem działalności administracji publicznej. W związku z tym, zjawiskiem wysoce niepożądanym jest prezentowanie odmiennych stanowisk sądów wykładni i stosowania prawa w sprawach o tożsamych bądź zbliżonych stanach faktycznych i prawnych.
Reasumując, podkreślić należy, że względem ekonomii procesowej oraz celowości przemawiają za potrzeba zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie.
Zaistniała zatem przesłanka zawieszenia postępowania, określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia..