Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotwego olejów smarowych, dla których obowiązek podatkowy powstał [...] r. w kwocie [...] zł.
W skardze z dnia [...] r. strona skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzuciła organowi między innymi naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwą wykładnię art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez odmowę stwierdzenia i zwrotu podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia olejów smarowych o kodzie CN 2710 19 99 przeznaczonych lub zużywanych na cele inne niż opałowe lub napędowe, naruszenie art. 2 ust. 4 i art. 20 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dyrektywy energetycznej), naruszenie art. 3 ust. 3 Dyrektyw Rady 95/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontroli (Dyrektywy horyzontalnej) polegające na uznaniu, że przepis ten nie wyklucza zastosowania zharmonizowanej akcyzy (jako innego podatku pośredniego) do produktów znajdujących się poza zakresem przedmiotowym Dyrektywy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o nie uwzględnienie powyższych wniosków i oddalenie skargi.
W piśmie z dnia [...] r., przesłanym do Sądu po otrzymaniu zawiadomienia o terminie rozprawy, pełnomocnik strony wnioskował o zawieszenie z urzędu postępowania sądowego. Jako uzasadnienie wniosku wskazano skierowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19 kwietnia 2012 r. w sprawach o sygn. akt I GSK 1017/10 do I GSK 1022/10 zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi 7 sędziów NSA w przedmiocie:
Czy objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których mowa w art. 2 pkt 2 w związku z poz. 2 załącznika nr 2 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), w tym produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonym w art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 92.76.1) ?
Sprawa zawisła pod sygn. akt I FPS 2/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Bezspornym jest, że postanowieniem z 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt I GSK 1017/10 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości i skutkujące rozbieżnymi orzeczeniami sądów administracyjnych w kwestii opodatkowania podatkiem akcyzowym olejów smarowych.
W związku z tym iż strona skarżąca stawia zarzut naruszenia art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 92.76.1), art. 2 pkt 1 i 2 Dyrektywy energetycznej, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Również zasada ekonomiki wskazuje na zasadność złożonego wniosku.
Zaistniała zatem przesłanka zawieszenia postępowania, określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i w tym stanie rzeczy Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie przedstawionego zagadnienia prawnego.