Uzasadnienie
Zaskarżoną tu decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...]r. nr [...] określające B.B. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "A" w G. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł. Organ odwoławczy jako podstawę prawną wskazał art. 233 § 1 pkt. 1, art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej Op).
W uzasadnieniu, przypominając dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie wyjaśnił, że w dniu [...]r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. po przeprowadzeniu postępowania wydał decyzję nr [...], którą określił za marzec 2006 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w [...] zł. Wydając przedmiotową decyzję za marzec 2006 r. organ I instancji nie stwierdził w zakresie dotyczącym rozliczenia za ten miesiąc żadnych nieprawidłowości, a jedynie skorygował nadwyżkę podatku naliczonego z poprzedniego miesiąca uwzględniając decyzję wydaną w dniu [...]r. nr [...] za luty 2006 r., którą to decyzją organ I instancji określił kwotę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na miesiąc następny w wysokości odmiennej od wykazanej w deklaracji VAT-7. Przy czym decyzja za luty 2006 roku została utrzymana w mocy przez organ II instancji i jest ostateczna.
W związku z powyższym w dniu [...]r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił za marzec 2006 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym podlegającą przeniesieniu na następne okresy rozliczeniowe w wysokości [...] zł.
Strona nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem zarzucając w odwołaniu z dnia [...]r. błędną interpretację materiału dowodowego, a następnie w uzupełnieniu odwołania pismem z dnia [...]r. dodatkowo zarzuciła naruszenie art. 121 § 1, art.,122, art. 187 § 1, art. 210 § 4 w zw. z § 1 pkt.6, art. 188 i 191 Op. Strona wskazując, że organ I instancji błędnie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i uznał, iż jego kontrahent "B" P.S. nie wykonał żadnych czynności związanych z pośrednictwem w zakresie zakupu sprzętu medycznego wnosiła o uchylenie lub zmianę decyzji organu I instancji.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. po rozpoznaniu odwołania nie znalazł podstaw do uchylenia bądź zmiany rozstrzygnięcia organu I instancji. Wskazał, iż stosownie do art. 21 § 3 a Op., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdził, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług była inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy zobligowany był do wydania decyzji, w której określił prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
Dalej podkreślił, iż organ I instancji wydając decyzję za marzec 2006 r., nie stwierdził w zakresie dotyczącym rozliczania za ten miesiąc żadnych nieprawidłowości, a jedynie skorygował nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia z poprzedniego miesiąca. Stwierdził, że podatnik w wykazał w rozliczeniu podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z przeniesienia z lutego 2006 r. w wysokości [...] zł.
Argumentował jednocześnie, iż postępowanie podatkowe przeprowadzone przez organ I instancji za luty 2006 r. wykazało, że w rozliczeniu za ten miesiąc podatnik zawyżył podatek naliczony na kwotę [...] zł uwzględniając nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia ze stycznia 2006 r., a w niej nadwyżkę tego podatku z deklaracji wcześniejszych miesięcy począwszy od października 2005 r., w której z kolei rozliczył zakwestionowaną przez organy podatkowe fakturę VAT z dnia [...] r. wystawioną przez "B" P.S.
W wyniku powyższego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] określającą za luty 2006 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł, co w konsekwencji skutkowało zmniejszeniem wykazanej przez podatnika w deklaracji VAT-7 za marzec 2006 r. kwoty nadwyżki z poprzedniego miesiąca.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach B.B. wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzuciła jednocześnie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy to jest art. 122 i art.187 § 1 oraz art. 181, 191 Op.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca podnosiła, że z uwagi na zaskarżenie przez stronę skarżącą decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2005 r. w oparciu, o którą została wydana decyzja za marzec 2006 r. zasadne stało się również zaskarżenie tej decyzji wraz z wnioskiem o jej uchylenie w całości.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz wniósł o oddalenie skargi. Stwierdził, iż organ podatkowy zobligowany był na podstawie art. 21 § 3a Op. Do wydania zaskarżonej decyzji tj. określenia za marzec 2006 r. prawidłowej kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prezentuje w tej sprawie następujące stanowisko:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. zarzucić naruszenia przepisów prawa.
Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności należy podnieść, iż w sprawie mają zastosowane przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.z 2005 r., Nr 8, poz.60 z późn. zm.) – zwanej dalej "Op.".
Zgodnie z art. 21 § 3 a Op., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdził, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Organ I instancji wydając decyzję za marzec 2006 r., nie stwierdził w zakresie dotyczącym rozliczania za ten miesiąc żadnych nieprawidłowości, a jedynie skorygował nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia z poprzedniego miesiąca. Decyzja była konsekwencją wydania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w dniu [...] r. decyzji nr [...], w której określił za luty 2006 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł. Decyzja ta jest ostateczna. Stwierdził, że w konsekwencji skutkowało to zmniejszeniem wykazanej przez podatnika w deklaracji VAT-7 za marzec 2006 r. kwoty nadwyżki z poprzedniego miesiąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Organ odwoławczy rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w uzasadnieniu decyzji odniósł się do wszystkich zgłoszonych przez stronę skarżącą twierdzeń. Dyrektora Izby Skarbowej w K. odniósł się do zarzutów podniesionych w skardze przez skarżącego, argumentując, że wprawdzie wskazał on przepisy, które jego zdaniem zostały naruszone, jednakże samo uzasadnienie skargi sprowadzało się do wskazania, że decyzja za marzec 2006 r. została zaskarżona w konsekwencji zaskarżenia decyzji za październik 2005 r.
Dalej organ podatkowy szczegółowo przedstawił stan faktyczny oraz przepisy prawa, które obligowały go do wydania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu zarzuty postawione organowi podatkowemu w skardze nie odnoszą się do niniejszego postępowania. Organ podatkowy przedstawiając stan faktyczny, wskazał art. 21 § 3 a Op. jako podstawę prawną wydania decyzji.
Organy podatkowe przedstawiły całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, a jego omówienie jest wyczerpujące i logiczne. Zarówno w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę wnikliwie zaprezentował swoje stanowisko. Organy podatkowe działały na podstawie i w granicach przepisów prawa wskazanych w obu decyzjach.
Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, organy administracji nie naruszyły wskazanych tam przepisów postępowania, a mianowicie art. 122 i art.187 § 1 oraz art. 181, 191 Op. Co więcej, biorąc przedstawiony w niniejszej sprawie stan faktyczny, a w szczególności fakt, iż decyzja określająca nadwyżkę podatku naliczonego nad podatkiem należnym do przeniesienia na następny miesiąc za luty 2006 r. jest ostateczna, organ podatkowy zobligowany był, w świetle art. 21 § 3 a Op. do wydania decyzji, która została zaskarżona w niniejszym postępowaniu.
Ze wskazanych wyżej powodów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalono.