Uzasadnienie
[...] r. skarżąca – "A" Sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na negatywne rozstrzygnięcie protestu dot. oceny formalnej wniosku [...], wydane przez Zarząd Województwa [...], na dofinansowanie projektu o wyżej powołanym numerze, złożonego w ramach projektu Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata [...].
Do skargi załączono dowód uiszczenia opłaty sądowej w wysokości [...] zł oraz dokumentację zgromadzoną w toku postępowania prowadzonego w przedmiocie oceny tego wniosku. Strona skarżąca nie załączyła natomiast wniosku o dofinansowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 30 c ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712 z późn. zm.), dalej zwaną "ustawą", po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30 b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Skarga ta jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 bezpośrednio do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30 b ust. 4 ustawy.
Skarga podlega opłacie sądowej. Zgodnie z art. 30 c ust. 5 pkt 2 złożenie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Ustawowy wymóg wniesienia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona winna dostarczyć Sądowi taki materiał, który umożliwi merytoryczne rozpoznanie skargi w przewidzianym w ustawie 30 - dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd.
Z art. 30 e ustawy wynika, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Odpowiednie stosowanie prawa oznacza stosowanie pełne – bez zmian, stosowanie ze zmianami, bądź niestosowanie przepisu w ogóle. W tym ostatnim przypadku przepisy nie mogą być zastosowane przede wszystkim ze względu na ich bezprzedmiotowość lub całkowitą sprzeczność z przepisami ustanowionymi dla normowania tych stosunków, do których miałyby one być stosowane odpowiednio (Zob. J. Nowacki, "Odpowiednie stosowanie przepisów prawa", PiP 1964, z. 3, s. 370 i następne).
Oznacza to, że co do zasady jest możliwe wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w trybie art. 49 p.p.s.a.,(co zresztą miało miejsce w niniejszej sprawie w formie wezwania do złożenia dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przez sądem administracyjnym, ewentualnie poświadczonych odpisów tych dokumentów), jednakże nie dotyczy to braków w zakresie kompletnej dokumentacji w sprawie, o której mowa w art. 30 c ust.2 ustawy. Pogląd taki został wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09, CBOSA stwierdził, iż wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 ustawy nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 tej ustawy.
W ocenie Sądu orzekającego odrębności postępowania w sprawach wynikających z ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w stosunku do sądowego postępowania administracyjnego uregulowanego w p.p.s.a., w tym skrócenie terminu do złożenia skargi, wymóg składania jej bezpośrednio do sądu, wprowadzenie krótkiego, 30 dniowego terminu do jej rozpatrzenia, wskazuje na wolę ustawodawcy szybkiego rozpatrywania skarg wnoszonych w omawianych sprawach, co potwierdza wyżej wskazany pogląd dot. niedopuszczalności wzywania do uzupełniania braków w złożonej dokumentacji w trybie usuwania braków formalnych skargi.
W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka nie załączyła wniosku o dofinansowanie, tym samym wniosła skargę, która nie wypełnia wszystkich wymogów formalnych, określonych w art. 30 c ust.2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a więc niekompletną. Jako że wady te nie podlegają usunięciu w trybie przewidzianym dla uzupełnienia braków formalnych, w oparciu o art. 30 c ust. 2 w zw. z ust.5 pkt 2 skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.