Uzasadnienie
Wyrokiem z 11 grudnia 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1775/15 tutejszy Sąd oddalił skargę A Sp. z o.o. w C. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu. W sentencji wyroku opisano zaskarżony akt jako "postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jedn. ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że umieszczenie w sentencji wyroku błędnego oznaczenia daty i numeru zaskarżonego aktu stanowi oczywistą omyłkę. W uzasadnieniu wyroku natomiast prawidłowo została oznaczona data i numer zaskarżonego postanowienia. Nadto niniejsze sprostowanie postanowienia jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a.