Uzasadnienie
M. K., pismem datowanym na dzień [...] r. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Na podstawie zarządzenia z dnia 20 października 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując stronę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Opisane wezwanie zostało wysłane na wskazany przez skarżącego adres. Pomimo dwukrotnych prób doręczenia – w dniach 24 października i 3 listopada 2014 r. – nie zostało ono odebrane przez skarżącego. Do tej pory też nie uiszczono wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), odrzuceniu podlega skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Jednocześnie odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy.
Ponieważ przesyłka nie została odebrana przez skarżącego zastosowanie w sprawie znalazł art. 73 § 4 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie nieobecności adresata i niemożności doręczenia w inny sposób, po zachowaniu procedury szczegółowo opisanej w art. 73 § 1-3 P.p.s.a.(pozostawienie pisma w placówce pocztowej na okres czternastu dni od pierwszej próby doręczenia, powtórna próba doręczenia) przesyłkę uważa się dokonaną z ostatnim dniem czternastodniowego okresu. Ponieważ pierwsza próba doręczenia była w dniu 24 października 2014 r., zatem przesyłkę należy uznać za doręczoną w dniu 7 listopada 2014 r. a to oznacza, że termin przewidziany na uiszczenie wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 14 listopada 2014 r. (piątek)
Ponieważ wpis nie został uiszczony, dlatego też mając na uwadze powyższe okoliczności skargę należało odrzucić na mocy art. art. 220 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a.