Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną R. N. wniesioną od postanowienia z dnia 18 listopada 2010 r. odrzucającego niepodpisaną skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej
Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia doręczono w dniu 27 lipca 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.
Natomiast dnia [...] r. (data stempla pocztowego), matka skarżącego ustanowiona jako jego pełnomocnik, osobiście wniosła zażalenie na wskazane wyżej postanowienie, nie zgadzając się tym samym z treścią zapadłego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami bądź rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej.
Wymogu tego nie stosuje się, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie Sąd doręczając odpis zaskarżonego postanowienia z dnia 20 lipca 2012 r. pouczył o treści wskazanych wyżej przepisów, do których skarżący się nie zastosował, albowiem złożone zażalenie zostało sporządzone i podpisane przez jego matkę H. N., temu nie można było nadać dalszego biegu. Wniesienie zażalenia przez stronę, która nie posiada stosownych kwalifikacji wymienionych w art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 ustawy p.p.s.a., nie jest bowiem brakiem formalnym podlegającym usunięciu. Wobec powyższego złożone zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 i art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i § 3 ustawy p.p.s.a.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji.