Uzasadnienie
W dniu 12 sierpnia 2022 r. Rada Gminy J. (dalej: organ) na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 559 z późn. zm., dalej: u.s.g., podjęła uchwałę, nr [...], którą odwołała z członka Komisji [...] A. G. A. G., (dalej: skarżący) wniósł skargę na ww. uchwałę Rady Gminy J., w której zarzucił naruszenie:
- - § 28 ust. 3 Statutu Gminy J., przyjętego zaskarżoną uchwałą Rady Gminy J., przez nieprzedłożenie Radzie Gminy projektu uchwały wraz z uzasadnieniem i przez to niewykazanie potrzeby podjęcia uchwały,
- - § 28 ust. 4 Statutu przez niezaopiniowanie projektu uchwały przez radcę prawnego lub adwokata,
- - art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 1 oraz w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym przez przyjęcie uchwały z naruszeniem Statutu Gminy J. i tym samym z naruszeniem ustawy o samorządzie gminnym,
- - art. 2 i art. 7 Konstytucji RP przez niesporządzenie uzasadnienia uchwały i niedołączenie go do projektu przez co naruszono zasady praworządności, legalności i demokratycznego państwa prawa.
Akta administracyjne sprawy przekazał Sądowi Przewodniczący Rady Gminy J., informując jednocześnie, że Wójt Gminy nie zajął stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Podstawę do jej wniesienia stanowi przepis art. 101 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Zaskarżona uchwała została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, bo do tego rodzaju spraw należą te wszystkie uchwały rady gminy, w których ustanawia się struktury organizacyjne, rozgranicza kompetencje czy kształtuje skład osobowy organów samorządu (porównaj w tym zakresie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III OSK 3241/21, wszystkie powołane tu wyroki sądów administracyjnych są dostępne w Bazie Orzeczeń na www.nsa.gov.pl).
Jednocześnie uchwała narusza interes prawny skarżącego, który wynika z wcześniejszej uchwały Rady Gminy o powołaniu go Komisji [...]. Narusza również uprawnienie skarżącego do pracy w tej Komisji. Istnieje zatem bezpośredni związek pomiędzy materialnoprawną sferą interesu skarżącego i jego uprawnieniem a zaskarżoną uchwałą (patrz wyrok NSA z 24 sierpnia 2007 r, w sprawie o sygn. akt II OSK 1033/07).
Jak zatem widać, zaskarżona uchwała podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a skarżący posiada legitymację do wniesienia takiej skargi.
Kryterium oceny tej uchwały stanowi jej zgodność z prawem, co wynika z art. 91 ust. 1 u.s.g. Zgodnie z tym przepisem uchwały organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Jednocześnie przepis art. 147 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sąd uwzględniając skargę na akty organów jednostek samorządu terytorialnego stwierdza nieważność uchwały lub stwierdza, że została ona wydana z naruszeniem prawa.
Pod pojęciem zgodności z prawem należy rozumieć nie tylko zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, ale również zgodność z przepisami prawa miejscowego, stanowionego przez rady gmin, co w tym przypadku odnosi się do uchwały Rady Gminy J. z 18 maja 2020 r. w sprawie Statutu Gminy J..
Naruszenia Statutu Gminy zostały trafnie wskazane w skardze. § 28 ust. 3 Statutu wymaga, by projekt uchwały przedkładany Radzie Gminy zawierał uzasadnienie, w którym należy wykazać potrzebę podjęcia uchwały oraz informację o skutkach finansowych jej realizacji. Z kolei, przepis § 28 ust. 4 wymaga, by projekt uchwały był opiniowany co do zgodności z prawem przez radcę prawnego lub adwokata.
Warunki te nie zostały spełnione, co Sąd stwierdził na podstawie przesłanych mu akt, w których dokumentów takich nie ma. Sąd przyjmuje, że dokumentów takich nie ma także na zasadzie uznania tego faktu za przyznany, ponieważ Gmina nie odniosła się do twierdzeń skarżących i nie zaprzeczyła im. W tej sytuacji zarzut podjęcia uchwały z naruszeniem zasad wynikających ze Statutu Gminy J. jest uzasadniony, co stanowi o tym, że jest to uchwała sprzeczna z prawem.
Sąd nie podzielił zarzutu skargi o naruszeniu art. 2 i art. 7 Konstytucji, przy zastosowaniu per analogiam art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez brak uzasadnienia w spornej uchwale. Nie ma przepisów prawa, które wymagałyby, aby uchwały podejmowane przez organy samorządu gminnego podejmowane były wraz z uzasadnieniem. Nawiasem mówiąc, stawiając ten zarzut, skarżący nie wskazali, które przepisy postępowania zostały w ten sposób naruszone. Nie można automatycznie przenieść na akty prawa miejscowego wymogów dotyczących decyzji administracyjnej (art. 107 ust. 1 pkt 6 k.p.a. - Decyzja zawiera: uzasadnienie faktyczne i prawne), bo są to rodzajowo inne akty.
Bez względu jednak na ten ostatni wątek, istnieją wskazane tu wcześniej podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., co Sąd orzekł w pkt 1 wyroku.
W pkt 2 wyroku Sąd rozstrzygnął o kosztach postępowania sądowego poniesionych przez skarżącego i na podstawie art. 200 § 1 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. zasądził na jego rzecz kwotę 797 zł, która obejmuje wpis od skargi w kwocie 300 zł oraz kwotę 480 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.