Uzasadnienie
W dniu 1 grudnia 2021 r. (data nadania na poczcie) J. K. wniósł, za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję tego organu z dnia 13 października 2021 r. nr 265/EO/21/JM w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie do wniesienia na nią skargi.
Jak wynika z nadesłanego przez organ, przy piśmie z dnia 4 lutego 2022 r. (k. nr 21-22 akt sądowych) dowodu doręczenia, powyższa decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 20 października 2021 r. W tej dacie przesyłkę odebrał bowiem dorosły domownik – J. F. (art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.).
W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t,j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Biorąc wobec tego pod uwagę, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 20 października 2021 r. termin do wniesienia na nią skargi do Sądu upłynął z dniem 19 listopada 2021 r. Skarga nadana za pośrednictwem poczty w dniu 1 grudnia 2021 r. została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu.
Mając na uwadze powyższe Sąd obowiązany był odrzucić skargę jako spóźnioną, zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.