Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie to stało się prawomocne, albowiem postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r. sygn. akt I GZ 167/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił złożone w tym przedmiocie zażalenie.
Wobec powyższego 10 maja 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczone zostało 30 maja 2016 r.
W terminie wyznaczonym, który upłynął bezskutecznie 6 czerwca 2016 (tj. w poniedziałek) skarżąca nie uiściła żądanego wpisu od skargi, mimo iż treść wezwania wskazywała na możliwość dokonania płatności gotówką w kasie tut. Sądu lub przelewem na wskazany rachunek bankowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej jako "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca będąc prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) nie zastosowała się do powyższego – jej skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.