Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2010 r. S. M. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – sędziego NSA Henryka Wacha jako prowadzącego sprawę ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Uzasadniając swój wniosek wskazał, że sędzia H.W. przewodniczył składowi orzekającemu w dwóch innych sprawach ze skarg wnioskodawcy w prawie identycznym stanie faktycznym o sygn. akt III SA/GL 1341 i 1342/07, w których skargi oddalono. Dlatego też zachodzi – zdaniem wnioskodawcy – obawa, iż sędzia nie zachowa wystarczającego obiektywizmu przy badaniu niniejszej skargi. Zaakcentowano także, że przedmiotowa sprawa toczy się w wyniku uchylenia poprzedniego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z powodu naruszenia art. 18 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W dniu 29 listopada 2010 r. sędzia NSA Henryk Wach złożył oświadczenie, iż nie istnieją żadne przyczyny z art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające jego wyłączenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek S. M. o wyłączenie sędziego prowadzącego przedmiotową sprawę nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sytuacjach określonych w pkt 1 -7 przywołanego przepisu. Zgodnie natomiast z art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Stwierdzić w tym miejscu należy, że strona argumentowała swój wniosek brakiem wystarczającego obiektywizmu przy badaniu niniejszej skargi przez sędziego H. Wacha, gdyż przewodniczył już składowi orzekającemu w dwóch innych sprawach ze skarg wnioskodawcy w prawie identycznym stanie faktycznym, w których skargi oddalono. Nie wskazała natomiast ani przyczyn, o których mowa w art. 18 § 1 p.p.s.a., ani też nie wykazała aby wnioskowanego do wyłączenia sędziego łączyły ze stroną jakiekolwiek osobiste stosunki, o których mowa w art. 19 p.p.s.a.
Również sędzia w pisemnym oświadczeniu złożonym w dniu [...] 2010 r. w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. oświadczył, że nieznane są mu jakikolwiek przyczyny przewidziane w art. 19 ustawy, uzasadniające jego wyłączenie.
Reasumując należy więc stwierdzić, że podniesione przez stronę okoliczności w żaden sposób nie uprawdopodabniają zaistnienia jakiegokolwiek warunku z w/w norm prawnych uzasadniającego zasadność złożonego wniosku.
Dodatkowo wskazać należy, że ocena wydawanych przez sąd orzeczeń pod względem ich zgodności z przepisami prawa należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej. Dlatego też stronie postępowania sądowoadministracyjnego przysługują odpowiednie środki zaskarżenia, za pomocą których możliwe jest kwestionowanie orzeczeń sądu. Podobnie i w niniejszej sprawie strona po otrzymaniu konkretnego orzeczenia w tej sprawie ma możliwość jego zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.