Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnych w Gliwicach odrzucił sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 1863/15 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu wskazał, że złożony sprzeciw stanowił fotokopię, gdyż nie zawierał oryginału podpisu, a kierowane do pełnomocnika strony wezwanie do usunięcia powyższego braku i nadesłania oryginału pisma nie zostało wykonane, dlatego złożony sprzeciw odrzucono.
Tymczasem pismem z dnia 18 maja 2016 r. skarżący działający przy pomocy ustanowionego pełnomocnika (to jest swojej żony B.S.– vide: k-33) wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie.
W jego treści wskazał, że w trakcie składania sprzeciwu w biurze podawczym Sądu nastąpiła pomyłka i został wydany oryginał z potwierdzeniem złożenia dokumentu zamiast jego kopii. Na dowód powyższego dołączono do akt oryginał sprzeciwu z adnotacją Sądu o jego złożeniu w biurze podawczym 8 marca 2016 r. Dodatkowo wyjaśnił, że nie odpowiedział na wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, albowiem nie potrafi wytłumaczyć nieodebrania korespondencji, gdyż ta gdy jest awizowana to jest odbierana w terminie, nie rozumie zatem dlaczego nastąpił jej zwrot.
W tej sytuacji zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja 2016 r. wezwano pełnomocnika do sprecyzowania w terminie siedmiu dni czy złożone pismo z dnia 18 maja 2016 r. stanowi zażalenie na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu, czy też jest to wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu.
Powyższe wezwanie jak wynika z akt sprawy doręczono pod wskazany adres 21 czerwca 2016 r. Natomiast 24 czerwca 2016 r. (vide: data stempla pocztowego) skarżący działający przy pomocy ustanowionego pełnomocnika sprecyzował, że złożone zażalenie stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Należy w tym miejscu zauważyć, że wniosek o przywrócenie terminu musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1-4 ustawy p.p.s.a., czyli pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy po pierwsze wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Po drugie w jego treści należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości Sądu, iż spełnione zostały wszystkie z przytoczonych wyżej warunków. Niewątpliwie strona wystąpiła o przywrócenie uchybionego terminu zachowując termin siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. Nadto dopełniła czynności, której uchybiła, gdyż złożyła oryginalnie podpisany sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 1863/15 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.
W ocenie Sądu strona wykazała także, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Z tych wszystkich względów uznać należało, że spełnione zostały łącznie wszystkie przesłanki, od których zależy przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Dlatego też na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji