Uzasadnienie
Wraz ze skargą kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia [...] r., strona złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Wniosek ten obejmował żądanie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu nadesłanego urzędowego formularza PPF, strona oświadczyła, że jej wniosek uzasadnia jej sytuacja materialna. Strona nie posiada rachunków bankowych, nie osiąga żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu rodziny. Jedyne co posiada, zostało obciążone zastawem skarbowym.
Na jego majątek składa się mieszkanie o powierzchni 53 m2, (położone w C. przy ul. [...]) obciążone zastawem skarbowym oraz samochody: Honda Civic z 2004 r. i Volvo s60 z 2005 r. – oba samochody są przewłaszczone na rzecz organów podatkowych.
W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy pismem z dnia [...] r. wezwał stronę skarżącą – do rąk pełnomocnika, adwokata L.W. – do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie szeregu dokumentów, mających zobrazować jej rzeczywisty i aktualny stan majątkowy. Wezwanie to miało na celu uzupełnienie i udokumentowanie danych zawartych we wniosku o prawo pomocy. W szczególności stronę skarżącą zobowiązano do wykazania różnic pomiędzy jego stanem majątkowym z listopada 2013 r. (kiedy ostatnio rozpoznawano wniosek w przedmiocie prawa pomocy) a jego obecnym stanem majątkowym.
W odpowiedzi na ww. wezwanie, skarżący nadesłał następujące dokumenty: akt notarialny, w którym zawarto umowę majątkową ustanawiającą rozdzielność majątkową w małżeństwie skarżącego; pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego informujące o ustanowieniu zastawu skarbowego na dwóch samochodach wnioskodawcy (pismo z dnia [...] r.); kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego; oświadczenie żony skarżącego o pomocy w jego utrzymaniu i przekazywaniu mu miesięcznie kwoty od 400 do 500 zł; zaświadczenie o zameldowaniu wnioskodawcy pod adresem wskazanym, jako jego adres zamieszkania; skrócony odpis aktu małżeństwa; zaświadczenie o tym, że wnioskodawca nie był płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w 2014 r.; tytuły wykonawcze wystawione na skarżącego i odpis zwykły księgi wieczystej obejmującej nieruchomość lokalową skarżącego (mieszkanie, w którym jest zameldowany).
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).
Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku R.L., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z dokumentów przedstawionych przez wnioskodawcę wynika, że aktualnie nie osiąga on żadnego dochodu i nie dysponuje w rzeczywistości gotówką, którą może przeznaczyć na pokrycie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Tym bardziej, że aktualnie toczą się przed tutejszym Sądem trzy sprawy sądowoadministracyjne.
Należy mieć również na względzie stan zdrowia skarżącego. Wprawdzie stan zdrowia wnioskodawcy nie stanowi bezpośredniej przesłanki skutkującej uwzględnieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie ulega jednak wątpliwości, że wnioskodawca nie jest de facto w stanie podjąć pracy, bądź też innego zatrudnienia, mogącego przynieść mu dochód. Należy również mieć na względzie fakt, że proces leczenia pociąga za sobą również dodatkowe koszty.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.