Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. adwokat L. C., działający jako pełnomocnik skarżącej M. P., wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołań od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. nr [...],[...] z dnia [...] r. określających w podatku od towarów i usług za miesiące:
- - grudzień 2005 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,
- - luty 2006 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,
- - marzec 2006 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł.,
- - kwiecień 2006 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł,
- - maj 2006 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,
- - czerwiec 2006 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł.,
- - lipiec 2006 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł.,
- - sierpień 2006 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł.,
- - październik 2007 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł..
Od złożonej skargi został uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł (k.- 60 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 21 maja 2013 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 19 czerwca 2013 r. (k. 67 akt sądowych).
Na rozprawie w dniu 19 czerwca 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę na wskazane powyżej postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę.
Zasadą jest, że cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca na rozprawie cofnęła skargę. Powyższa czynność procesowa skarżącej jest w ocenie Sądu dopuszczalna.
Wobec powyższego postępowanie niniejsze należało umorzyć, o czym orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 cyt. ustawy.