Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że natychmiastowe wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje dla strony nieodwracalne skutki a nawet może doprowadzić do jej upadłości. Strona skarżąca nie dysponuje bowiem żadnym majątkiem trwałym, jej kapitał zakładowy wynosi [...] złotych a ponadto nie ma ona żadnych środków pozwalających na uiszczenie tak wysokiego zobowiązania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym stosownie do art. 61 § 5 ustawy postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Oznacza to zatem, że aby można było zastosować wspomniany przepis zaskarżony akt musi podlegać wykonaniu, nadto winny zachodzić okoliczności wskazane w art. 61 § 3 ustawy, przy czym to na stronie skarżącej spoczywa ciężar ich wykazania.
Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt sprawy niniejszej podnieść przyjdzie, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W skardze zawarto informacje o charakterze ogólnym, których nie poparła konkretnymi danymi, w szczególności dotyczącymi aktywów majątkowych spółki oraz wpływu egzekucji zobowiązania na ich wysokość. Podano jedynie wysokość kapitału zakładowego, natomiast nie wskazano aktualnych bieżących dochodów lub strat spółki. Należy zauważyć, że w wypadku uiszczenia podatku w pierwszej kolejności istotna jest wysokość aktywów finansowych podatnika a dopiero później, na wypadek ewentualnej egzekucji, ma znaczenie kwestia rzeczowych składników jej majątku. W tym wypadku stwierdzenie skarżącej spółki, że nie posiada ona "żadnych środków" na pokrycie zobowiązania podatkowego (związanego – co należy podkreślić - z wysokością jej bieżących przychodów) uznać należy za nieudowodnione.
Dlatego też w oparciu o wspominane wyżej przepisy Sąd postanowił jak w sentencji.