Uzasadnienie
Dnia 9 sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga J. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], w której organ ten utrzymał w mocy orzeczenie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] r. nr [...], ustalające elementy kalkulacyjne na potrzeby prawidłowego określenia podatku należnego z tytułu importu i określające kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. W skardze pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, jednakże w żaden sposób wniosku tego nie uzasadnił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z powołanego przepisu wynika, że aby wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji mógł być uwzględniony, w sprawie musi istnieć co najmniej jedna z dwóch powołanych w nim przesłanek, tj. winno zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - i to nie każdej, a jedynie znacznej - lub groźba spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, wydanie 3, Warszawa 2009, teza 9 do art. 61 p.p.s.a.). Podobny pogląd wyraził NSA w postanowieniu z 30 lipca 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I OZ 754/09, gdzie stwierdził, że obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie.
Podobnie w orzeczeniu z 4 marca 2010 r. sygn. akt: II OZ 178/10 tenże Sąd uznał, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie w stosownym wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy.
Natomiast w niniejszej sprawie strona w ogóle nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym, wobec niewykazania przez stronę istnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 151 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.