Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, skarżąca L.Z. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniła go tym, iż ma trudną sytuację finansową. Kontynuowanie egzekucji znacznych kwot wymierzonych łącznie zobowiązań podatkowych w akcyzie spowoduje istotne zagrożenie dla egzystencji, jak również dla możliwości i sensu doprowadzenia spraw do stanu zgodnego z prawem. Brak wstrzymania egzekucji nie pozwoli jej wrócić do prowadzenia normalnej działalności zarobkowej.
Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie załączyła żadnych dokumentów.
Postanowieniem z 19 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z 30 maja 2014 r. skarżąca wniosła w zakreślonym terminie zażalenie na powyższe postanowienie.
Na mocy zarządzenia z 10 czerwca 2014 r. skarżąca wezwana została do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanych dwóch egzemplarzy zażalenia lub odpisów tych zażaleń poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 24 czerwca 2014 r.
Pismem datowanym na 25 czerwca 2014 r. skarżąca poinformowała o przesłaniu dwóch egzemplarzy zażalenia, jednakże z uwagi na ich ograniczoną ilość zostały one przyporządkowane do sprawy o najniższej sygnaturze, tj. III SA/Gl 1939/13. W powyższej sprawie, z uwagi na argumentację podniesioną w zażaleniu, postanowieniem z 21 lipca 2014 r. uchylono zaskarżone postanowienie i wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz.270 tekst jedn. ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenia, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Ponieważ skarżąca nie wykonała w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 1 lipca 2014 r., zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nadesłała jedynie dwa odpisy zażalenia, dlatego też uznać należy, że nie uzupełniła braku zażalenia. Dlatego też zażalenie podlega odrzuceniu a z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 1 uiszczony od zażalenia wpis podlega zwrotowi.
Wskazać jednocześnie należy, że przepis art. 61 § 4 p.p.s.a. stanowi, że postanowienie sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji może być w każdym czasie uchylone lub zmienione w razie zmiany okoliczności. Określenie "w każdym czasie" oznacza, że niezależny w tym zakresie jest fakt, czy postanowienie jest prawomocne lub też czy zostało skutecznie zaskarżone.
Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z uwagi na nadesłane przez skarżącą w załączniku do zażalenia, nadesłanego do sprawy III SA/Gl 1938/13, a przez to znane Sądowi z urzędu i po ich analizie stwierdzić można, że również w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę także fakt, iż skarżąca ma przed tutejszym Sądem wiele spraw oraz wysokość zobowiązań podatkowych. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić stronę skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Suma ustalonych kwot zobowiązań podatkowych skarżącego w podatku od towarów i usług jest kwotą znaczną.
Ponadto egzekucja tej kwoty mogłaby wyrządzić skarżącej poważną szkodę, która mogłaby negatywnie wpłynąć na prowadzoną działalność gospodarczą, spowodować utratę płynności finansowej skarżącej i uniemożliwić bieżące funkcjonowanie działalności.
W tym stanie sprawy, na podstawie wskazanych powyżej przepisów a to: art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 61 § 3, 4 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, orzekł jak w sentencji postanowienia.