Uzasadnienie
Pismem datowanym z dnia [...] r. S. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] r.nr [...], którym został wezwany do uiszczenia opłaty z tytułu zmiany lekarza oraz pielęgniarki w ramach podstawowej opieki zdrowotnej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału wniósł o jej oddalenie wskazując na trzykrotną zmianę lekarza i pielęgniarki przez pacjenta w 2011 r., podczas gdy art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (Dz. U z 2008 r., nr 164, poz. 1027) dopuszcza bezpłatną zmianę nie częściej niż dwa razy w roku kalendarzowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) Sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy te są właściwe w sprawach skarg na te czynności lub akty zakresu administracji publicznej (niebędące decyzjami lub postanowieniami), które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tymczasem S. M. zaskarżył pismo będące wezwaniem do uiszczenia określonej w art. 28 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy z 27 sierpnia 2004 r. opłaty z tytułu przekroczenia limitu nieodpłatnej zmiany lekarza i pielęgniarki w roku kalendarzowym. Wskazać należy, że świadczenia opieki zdrowotnej przez placówkę NFZ na rzecz danego pacjenta – świadczeniobiorcy nie odbywają się w ramach stosunku administracyjno – prawnego. Jest to konsekwencją faktu, że Narodowy Fundusz Zdrowia i jego jednostki nie są organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) a pismo wzywające do uiszczenia opłaty z art. 28 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego.
Nie kreuje ono obowiązku uiszczenia opłaty a jedynie przypomina o obowiązku określonym w ustawie. Ponieważ Narodowy Fundusz Zdrowia nie jest, jak wskazano powyżej, organem administracji publicznej, nie dysponuje władztwem administracyjnym (polegającym na możliwości bezpośredniego stosowania przymusu) w stosunku do osób trzecich, w tym beneficjentów świadczeń medycznych. Zatem należne sobie świadczenie może osiągnąć jedynie w drodze postępowania przed sądem powszechnym w trybie kodeksu postępowania cywilnego. Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że zaskarżone przez stronę pismo z dnia [...] r. stanowi wezwanie przesądowe. Ewentualne zarzuty w stosunku do treści tego pisma skarżący może podnosić w postępowaniu cywilnym, tak więc nie można mówić o pozbawieniu go w tym zakresie prawa do sądu.
Wobec powyższego skarga, jako niedopuszczalna w świetle powołanej regulacji. podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 3 i przy zastosowaniu 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.