Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania PPHU "A" Sp. z o.o. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to stało się ostateczne, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. sygn. akt I FZ 195/14 oddalił wniesione nań zażalenie.
Pismem z dnia 17 lipca 2014 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zostało doręczone 11 sierpnia 2014 r. i w terminie nim zakreślonym Spółka wystąpiła z wnioskiem o prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że w związku z trudną sytuacją finansową i brakiem środków nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Ponadto poinformowała, że "w wyniku działań Urzędu Skarbowego w Z. oraz Urzędu Kontroli Skarbowej w K. zablokowano Spółce wszystkie konta bankowe uniemożliwiając pozyskanie i dysponowanie środkami finansowymi. Ich brak uniemożliwia wniesienie opłaty".
Postanowieniem z dnia 25 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił zmiany postanowienia z dnia 13 maja 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.
To ostatnie postanowienie został zaskarżone zażaleniem z dnia 10 października 2014 r. w którym zawarto taka samą argumentację jak w poprzednim zażaleniu nie informując Sądu o jakichkolwiek zmianach w sytuacji finansowej Spółki.
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt I FZ 463/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione przez Spółkę zażalenie. W jego motywach podzielił argumentację Sądu pierwszej instancji, ze ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Strona skarżąca dwukrotnie skorzystała z prawa do złożenia wniosku o prawo pomocy. O ile za pierwszym razem wniosek taki, w razie złożenia w terminie do uiszczenia wpisu, przerywa bieg tego terminu, o tyle odmowa prawa pomocy rodzi obowiązek wykonania wcześniejszego wezwania. Zatem pismo doręczone stronie w dniu 17 lipca 2014 r. było jedynie przypomnieniem o ciążącym na niej obowiązku.
Kolejny wniosek mógł jedynie wówczas zwolnić stronę z obowiązku uiszczenia wpisu gdyby wskazała ona nowe, nieistniejące w dniu wydania pierwszego postanowienia, okoliczności przemawiające za zwolnieniem ją od kosztów. Tak się jednak nie stało, co znalazło wyraz w postanowieniu z 25 września 2014 r.
Oznacza to, że strona skarżąca w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 18 sierpnia 2014 r. wpisu nie uiściła.
W tym stanie rzeczy postanowiono orzec jak w sentencji.