Uzasadnienie
A Sp. z o.o. w S. pismem z dnia 25 lutego 2020 r. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy P. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z powołanej regulacji wynika, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W przypadku skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, którym w niniejszej sprawie jest zaskarżona uchwała Rady Gminy P. z dnia [...] r. nr [...], zasady wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego reguluje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stanowiący: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego."
Jednak w niniejszej sprawie, z uwagi na podjęcie zaskarżonej uchwały [...] r., a więc przed 1 czerwca 2017 r., należy zastosować przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Tą nowelizacją art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym otrzymał nowe brzmienie. Jednakże na mocy art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. ww. przepisy w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu jej wejścia w życie, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Natomiast w niniejszej sprawie zaskarżona uchwała została podjęta [...] r., zatem przed 1 czerwca 2017 r., w tej sytuacji, jak wyżej wskazano, należy zastosować przepisy w brzmieniu sprzed nowelizacji.
Biorąc powyższe pod uwagę, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (w brzmieniu sprzed nowelizacji) każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z analizy akt sprawy przekazanych przez organ, jak również pism przesłanych przez skarżącą spółkę do Sądu, nie wynika, aby strona skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] r. nr [...], wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe powoduje, że skarga na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym może otworzyć drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.