Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "A: Sp. z o.o. w R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...].
Pismem z dnia 30 listopada 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo strony zawierające wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 28 czerwca 2012 r. W piśmie tym strona zwróciła uwagę, że stan faktyczny niniejszej sprawy, jak i rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dotyczyło świadczenia usług związanych z odbiorem i zagospodarowaniem odpadów. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że Spółka dokonuje dostawy towarów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu i na wniosek strony. Stanowi konstrukcję procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji, jak i uzasadnieniu orzeczenia (post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r. sygn. akt I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10, poz. 155). Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wyrażą się natomiast tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna, nie budzi wątpliwości i jednoznacznie wynika z treści orzeczenia.
Należy zwrócić uwagę, że sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany treści rozstrzygnięcia. Sprostowaniu bowiem podlegają błędy w samej treści orzeczenia (errores In iudicatio), a nie błędy w orzekaniu (errores In iudicando). Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i pod względem przedmiotowym (post., SN z 7 lipca 1999 r., III RN 24/99, OSNAPiUS 2000, nr 12, poz. 456).
O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (post. NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04, Legalis).
Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem strona zarzuca Sądowi mylne ustalenie faktu poprzez uznanie, że sprawa dotyczyła świadczenia usług związanych z odbiorem i zagospodarowanie odpadów, natomiast w wyroku uznano, że Spółka dokonuje dostawy towarów. Wynika z tego, że w uzasadnieniu wyroku nie nastąpiła niedokładność, czy też inna omyłka pisarska, która podlega sprostowaniu, zaś mylne ustalenie faktu, na które wskazuje we wniosku Strona, nie może być w żadnym wypadku uważane za żądanie sprostowania oczywistej omyłki (post. NSA z 19 lipca 2005 r., FSK 767/04, niepubl.).
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. orzekł o odmowie sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 28 czerwca 2012 r.