Uzasadnienie
W niniejszej sprawie Spółka z o.o. "A" w D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Skarbowego w O. nr [...] z dnia [...] r., którą określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. w łącznej kwocie [...] zł.
Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej, zgodnie z art. 150 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – zwana dalej O.p.), w dniu 13 grudnia 2013 r. Pierwsze awizo nastąpiło 29 listopada 2013 r., ponowne awizo przypadło na 9 grudnia 2013 r., a wydanie i doręczenie przesyłki adresatowi nastąpiło 16 grudnia 2013 r., tj. po terminie przewidzianym w art. 150 § 2 O. p.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie wskazując, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi nie został zachowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym, w odniesieniu do osób fizycznych, stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a.
W takiej sytuacji, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 p.p.s.a.).
Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminu.
Zgodnie zaś z § 4 tego artykułu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.
Skoro skutek doręczenia nastąpił w dniu upływu 14 dniowego terminu od daty pierwszego awiza, to nie może nastąpić powtórnie w terminie późniejszym w związku z błędami poczty, której obowiązkiem było odesłania przesyłki nadawcy we właściwym terminie.
Co istotne, faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym) już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a, nie ma zatem wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (postanowienia NSA z dnia 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z dnia 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z dnia 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13).
W realiach rozpoznawanej sprawy zaskarżona decyzja została wysłana przez organ za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, przesyłkę listowną pierwszy raz awizowano 29 listopada 2013 r. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono w skrzynce do doręczenia korespondencji.
Następnie przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 9 grudnia 2013 r.
Czternastodniowy okres, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. upłynął zatem w dniu 13 grudnia 2013 r. i z upływem tego dnia, stosowanie do art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie należy uznać za dokonane.
Zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 12 stycznia 2014 r. czyli w niedzielę, dlatego też tutejszy Sąd uznał, że termin upłynął dopiero 13 stycznia 2014 r., tj. w poniedziałek w dzień roboczy.
Uchybienie przez stronę skarżącą terminowi, do jakiego doszło w niniejsze sprawie, pociągnąć musi zatem negatywne konsekwencje dla strony. Konsekwencje te znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, orzeczone na wniosek, który strona jest uprawniona złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Tymczasem skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 stycznia 2014 r., zatem po upływie wyznaczonego terminu, co skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzuceniem skargi.