Uzasadnienie
Firma "A" S. A. z siedzibą w C. pismem z dnia [...] r. wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] r. nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w związku z wnioskiem Stronie skarżącej z dnia [...] r. W opisanej skardze Spółka zawarła wniosek o określenie, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Na mocy art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże zgodnie z art. 61 § 2 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał zaskarżony akt, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego jego wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności, albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 61 P.p.s.a. postanowienie o wstrzymanie zaskarżonego orzeczenia może zostać wydane wyłącznie wówczas, gdy akt - co do zasady - podlega wykonaniu, a nadto gdy spełnione zostaną prawem przewidziane przesłanki: zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym przedmiotem wstrzymania mogą być akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, albowiem wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżona decyzja wywołuje skutki materialne. Decyzja odmowna nie ma przymiotu wykonalności (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II Oz 325/08, LEX 493905, postanowienie WSA w Gdańsku z 9 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 395/05, LEX 220325).
W rozpatrywanej sprawie, wniosek strony skarżącej odnosi się do postanowienia utrzymującego w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w przedmiocie podatku od towarów i usług. Należy zauważyć, że jest to rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty tego rozstrzygnięcia, na którego podstawie nie można nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.