Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2016 r. tutejszy Sąd oddalił skargę wnioskodawcy na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. Wraz ze skargą kasacyjną od cytowanego wyroku, wnioskodawca złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Tymczasem w skardze na decyzję, inicjującej niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, zawarto już wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 10 lutego 2016 r. wniosek ten został uwzględniony w części i skarżący został zwolniony z obowiązku uiszczania części każdorazowej opłaty sądowej przekraczającej kwotę 500 zł.
W dniu 24 listopada 2016 r. wpłynęło do tutejszego Sądu pismo pełnomocnika procesowego skarżącego, w którym stwierdził on powyższą okoliczność, stwierdził, że uiścił wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 500 zł i cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – jeżeli rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, postępowanie w przedmiocie prawa pomocy umarza się.
Zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., do czynności w zakresie prawa pomocy wykonywanych przez referendarza sądowego należy także wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
W chwili wniesienia przez stronę skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (wraz ze skargą kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu), rzeczywiście obowiązywało już prawomocne postanowienie referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 10 lutego 2016 r. o zwolnieniu skarżącego z obowiązku uiszczania części każdorazowej opłaty sądowej przekraczającej kwotę 500 zł.
Tymczasem w dniu 24 listopada 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe pełnomocnika procesowego skarżącego, w którym zawarł on oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że kolejny wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych stał się bezprzedmiotowy, a postępowanie incydentalne wszczęte jego wniesieniem, należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a.