Uzasadnienie
Wyrokiem z 26 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę z [...] r. A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną po wznowieniu postępowania w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2004 r.
Skargą kasacyjną z [...] r. Pełnomocnik skarżącego zaskarżył powyższy wyrok. W związku z odmową przyznania prawa pomocy i nie uiszczeniem należnego wpisu od skargi kasacyjnej, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia należnego wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej - w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy powyższą przesyłkę doręczono pod wskazany adres w dniu [...] r.
W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu, który upłynął w dniu [...] r. pełnomocnik strony nie uiścił wymaganego wpisu od skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi kasacyjnej w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej nie zastosował się do powyższego – skargę kasacyjną należało, stosując przepisy art. 220 § 3 ustawy, odrzucić.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.