Uzasadnienie
Wraz ze skargą na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., wnioskodawca złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Załącznikiem do skargi był druk urzędowy formularza PPF.
Jednakże na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257) obowiązującego od dnia 29 sierpnia 2015 r. obowiązuje już nowy wzór formularza PPF na podstawie § 1 pkt 1 tego rozporządzenia. Nowy wzór formularza PPF stanowi załącznik do cytowanego rozporządzenia.
Postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte zostało w przedmiotowej sprawie w dniu 2 lutego 2016 r., co wynika z daty widniejącej na kopercie zawierającej skargę do tutejszego Sądu. Przesyłka ta skierowana została do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu podatkowego.
W tym stanie rzeczy, pismem z dnia 12 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy – w siedmiodniowym terminie ustawowym – poprzez złożenie aktualnego (nowego – w miejsce "starego") druku formularza PPF, stanowiącego załącznik do tego wezwania.
Wezwanie powyższe zostało odebrane przez skarżącego w dniu 18 kwietnia 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej to wezwanie.
W dniu 26 kwietnia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – 21 kwietnia 2016 r.) wpłynęło pismo skarżącego, w którym zawarty został wniosek o "wycofanie" wniosku o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – jeżeli strona cofnie wniosek (...), postępowanie w przedmiocie prawa pomocy umarza się.
Zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., do czynności w zakresie prawa pomocy wykonywanych przez referendarza sądowego należy także wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest postępowaniem wpadkowym, inicjowanym na wniosek składany przez podmiot wnoszący o przyznanie prawa pomocy.
W przypadku, gdy wnioskodawca wycofuje złożony przez siebie wniosek, brak jest podstawy do jego rozpoznania, w efekcie postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy staje się bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wniosek o zwolnienie strony skarżącej od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, a postępowanie incydentalne wszczęte jego wniesieniem, należy umorzyć.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a.