Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] r. odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, dla których obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] r. w kwocie [...] zł.
W skardze z dnia [...] r. strona skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwą wykładnię art. 72 § 1 i art. 78 § 1 i art. 79 § 2 pkt 1a ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez brak podstaw do zwrotu nienależnie pobranej kwoty podatku akcyzowego, naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwą wykładnię art. 2 ust. 4 i art. 20 ust. 1 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.Urz.UE L Nr 283 ze zmianami), naruszenie prawa materialnego, a to art. 3 Dyrektyw Rady 95/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontroli (Dz.Urz.UE L Nr 76 ze zmianami) polegające na uznaniu, że oleje smarowe, oznaczone kodem Scalonej Nomenklatury Handlu Zagranicznego CN 27101981 objęte są wspólnotowym systemem zharmonizowanego podatku akcyzowego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zwrot kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o nie uwzględnienie powyższych wniosków i oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I GSK 780/11 (publ. https://cbois.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (odtąd "Trybunał") następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz.
UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?"; i zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z tym iż strona skarżąca stawia zarzut naruszenia art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 92.76.1), art. 2 pkt 1 i 2 art. 62 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w związku z przepisami Ordynacji podatkowej (ustalenie braku podstaw do zwrotu nienależnie pobranej kwoty podatku akcyzowego), w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Zaistniała zatem przesłanka zawieszenia postępowania, określona w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu.