Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] r. "A" sp.z o.o w C. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] przedmiocie kary pieniężnej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (np. aktualny na dzień udzielenia pełnomocnictwa tj. 18 listopada 2014 r. oryginał odpisu z KRS-u lub oryginał pełnego odpisu z KRS-u), ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem. Poinformowano również, że załączone do skargi pełnomocnictwo zostało udzielone 18 listopada 2014 r. natomiast odpis KRS-u jest aktualny na dzień 12 grudnia 2017 r., przy czym ostatnia zmiana została dokonana w dniu 18 września 2017 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 1.080 zł. Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Do wykonania powyższego zakreślono stronie siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi.
W zakreślonym terminie uiszczono wpis od skargi oraz nadesłano aktualny wydruk z KRS-u z 6 lutego 2018 r. oraz uwierzytelniony pełny odpis KRS-u z 12 stycznia 2017 r.
Po analizie przedłożonych dokumentów stwierdzono, że nie jest możliwa wolna od wątpliwości weryfikacja prawidłowości reprezentacji skarżącej spółki i pismem z 9 marca 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa, tj. uchwały o powołaniu A. M. na prezesa zarządu (ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wskazano, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo procesowe z 18 listopada 2014 r. oraz odpis pełny KRS, z którego wynika że A. M. został ujawniony jako prezes zarządu 30 stycznia 2015 r. tj. po dacie udzielenia pełnomocnictwa.
Powyższe wezwanie zostały przesłane 9 marca 2018 r. na adres kancelarii prawnej pełnomocnika strony skarżącej i doręczone 16 marca 2018 r. do rąk upoważnionego pracownika co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru
W terminie wyznaczonym, który upłynął w dniu 23 marca 2018 r. strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi oraz nie uiściła wymaganego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z kolei stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym celu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę) aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.
Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy).
Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, ponadto art. 35 § 1 p.p.s.a. stwierdza, iż pełnomocnikiem strony może być między innymi adwokat lub radca prawny, jednakże na mocy art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Z powyższego wynika, że brak właściwie uwierzytelnionego dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W przedmiotowej sprawie stronie skarżącej skutecznie doręczono wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w dniu 16 marca 2018 r. W przesyłce tej zawarta była informacja o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania zarządzenia. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 23 marca 2018 r.
W niniejszej sprawie skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego jedynie wykonała wezwania z 16 stycznia 2018 r. nie wykonała jednak wezwania z 9 marca 2018 r.
Skutkiem tego uchybienia, w aktach sprawy brak jest kompletnej dokumentacji obrazującej sposób reprezentacji strony skarżącej.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia, natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.