Uzasadnienie
D. S. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W dniu 28 kwietnia 2016 r. wpłynęło do tutejszego Sądu pismo procesowe strony skarżącej o cofnięciu skargi.
W piśmie tym skarżący stwierdził, że zgodnie ze stanowiskiem organu drugiej instancji, decyzja pierwszoinstancyjna nie została skutecznie doręczona. W tej sytuacji nie istnieje w obrocie prawnym rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu.
Należy stwierdzić, że w dniu 12 stycznia 2016 r. skarżący, w odpowiedzi na wezwanie sądowe, uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zmianami) – zwanej dalej "P.p.s.a." – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Jednocześnie, stosownie do art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże Sąd. Jeżeli jednak Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie, skarżący opierając się na stanowisku organu podatkowego drugiej instancji oświadczył, że skargę cofa.
Sąd nie dopatrzył się jednocześnie występowania w niniejszej sprawie żadnych przesłanek skutkujących uznaniem, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne.
Zwrot uiszczonego przez stronę wpisu sądowego od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, stosując art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.