Uzasadnienie
M. G. skargą z dnia [...] r. zaskarżył informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzonego negatywnie protestu dotyczącego wniosku nr [...]. Rozstrzygnięcie to wydane zostało po przeprowadzeniu oceny merytoryczno – technicznej tego wniosku, złożonego w konkursie zamkniętym nr [...] o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Priorytetu I "Badania i rozwój technologiczny, ([...]), innowacje i przedsiębiorczość" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013.
W skardze strona zakwestionowała negatywne rozstrzygnięcie protestu w tej sprawie, nie zgadzając się z ustaleniami dotyczącymi oceny jej zdolności do sfinansowania projektu pod nazwą "Zakup innowacyjnej linii diagnostycznej sposobem na znaczący rozwój przedsiębiorstwa oraz wzrost poziomu innowacyjności w regionie".
W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej, bowiem faktycznie dopiero na etapie skargi skarżący faktycznie wykazał swoje możliwości sfinansowania projektu. Zatem uczynił to zbyt późno. Takie dane powinny były znaleźć się już we wniosku aplikacyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 z późniejszymi zmianami) – zwana dalej w skrócie "z.p.p.r." – normuje i reguluje podstawowe zasady odnoszące się do rozdziału funduszy strukturalnych Unii Europejskiej.
Ustawa ta wprowadziła prawo do kwestionowania skargą informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, wdrożonej w następstwie złożenia przez wnioskodawcę protestu na informację Zarządu Województwa o negatywnym rozpatrzeniu wniosku.
W cytowanej ustawie zostały sprecyzowane wymogi skutecznego wniesienia skargi. Zgodnie z art. 30c ust. 2 z.p.p.r., skargę wnieść może wnioskodawca w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 z.p.p.r. Wynika z tego, że skarga taka musi być wniesiona do Sądu jako skarga kompletna (powinna być również opłacona).
Dopiero w przypadku spełnienia tych przesłanek, skarga zostanie rozpatrzona przez sąd w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 30c ust. 2 z.p.p.r.). Ustawodawca wskazał również, że wniesienie skargi:
- 1) po terminie,
- 2) niekompletnej,
- 3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 z.p.p.r.).
W art. 30e z.p.p.r. zawarto odesłanie, zgodnie z którym w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52 – 55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 – 122, 146, 150 i 152 tej ustawy.
Należy wobec tego mieć na względzie, że przepis art. 30c ust. 2 z.p.p.r. zawiera obligatoryjny wymóg, by skarga została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, zawierającą w istocie całokształt informacji, o której mowa w art. 30 b ust. 4 tej ustawy, a zatem informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie programu operacyjnego.
Skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie nie zawierała w istocie jednego z obligatoryjnych elementów, jakim jest wniosek aplikacyjny przedsiębiorcy WAP. Faktem, jest, że do skargi załączony został wydruk takiego wniosku, nie został on jednak w ogóle podpisany przez osobę upoważnioną do podpisania takiego wniosku, brak było informacji o dacie jego złożenia i fakcie zarejestrowania w Instytucji pośredniczącej. Na stronie 49 tego wniosku brak jest jakiegokolwiek podpisu.
Do tego, aby wniosek taki wchodził w skład dokumentacji, konieczne jest, aby był podpisany. Brak podpisu na tym wniosku powoduje, że brak mu przymiotu dokumentu.
W tym stanie rzeczy, należy stwierdzić, że po pierwsze wada ta nie może ulec konwalidacji, a po drugie we wskazanym wyżej art. 30c ust. 5 z.p.p.r. sprecyzowano następstwo wniesienia niekompletnej skargi w postaci pozostawienia jej przez Sąd bez rozpatrzenia.
Jeżeli chodzi o brak możliwości konwalidacji, to należy zauważyć, że przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W orzecznictwie przyjęto jednak, że przepis art. 30 c ust. 5 pkt 2 z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 P.p.s.a, w stosunku do skargi niekompletnej, w rozumieniu art. 30c ust. 2 z.p.p.r. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 z.p.p.r. nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30 c ust. 2 tej ustawy (tak NSA w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09).
Wobec powyższego Sąd uznał, że nastąpiło wyczerpanie przesłanki z art. 30c ust. 5 pkt 2 z.p.p.r., co zobligowało Sąd do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Tak więc na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 z.p.p.r. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., w związku z art. 30e z.p.p.r. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.