Uzasadnienie
W dniu [...] r. "A" sp. z o.o. z siedzibą w T. zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w K., działającego w imieniu Ministra Finansów, z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. We wniosku Spółka zadała pytanie - czy prawidłowe jest jej stanowisko, że dostawa budynku hali magazynowej nr 1 oraz budynku administracyjno-socjalnego będzie korzystała ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa o VAT). Wnioskodawca wyraził pogląd, że skoro na budynek hali nie były ponoszone nakłady w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej, jego pierwsze zasiedlenie miało miejsce w dacie nabycia - 22 listopada 2001 r. - to dostawa będzie korzystała z w/w zwolnienia.
Natomiast w przypadku budynku administracyjno- socjalnego pomimo, że w 2004r. poniesiono nakłady na jego ulepszenie w wysokości ponad 30% wartości początkowej; po dokonaniu ulepszeń był wykorzystywany wyłącznie przez Spółkę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej - jego dostawa także będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10. W tym zakresie podkreślono zawężający charakter definicji "pierwszego zasiedlenia" z ustawy krajowej w porównaniu do regulacji unijnej oraz powołano się na orzecznictwo sądów administracyjnych.
W interpretacji indywidualnej Minister Finansów uznał stanowisko Wnioskodawcy w części 1 za prawidłowe; w części 2 za nieprawidłowe. Za kluczowe dla rozstrzygnięcia sporu uznał zakres definicji "pierwszego zasiedlenia" z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT z ustawowym wymogiem oddania do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynku lub jej części, czego Spółka nie wypełniła użytkując obiekt na swe wyłączne potrzeby.
Pismem z [...] r. Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa powielając dotychczasową argumentację. W odpowiedzi organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części dotyczącej uznania stanowiska Wnioskodawcy za nieprawidłowe oraz zasądzenie kosztów postępowania powielając dotychczasową argumentację.
W odpowiedzi organ podtrzymał swoje stanowisko.
Na rozprawie w dniu 21 czerwca 2016r. pełnomocnik skarżącej Spółki złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 23 lutego 2016r. o sygn. akt I FSK 1573/14, a mającego istotny wpływ na wynik sprawy.
Pełnomocnik organu nie sprzeciwił się wnioskowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie bowiem do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten przewiduje więc możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania przez Sąd, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed organem administracji publicznej lub przed organem wymiaru sprawiedliwości. Pojęcie zawarte w tym artykule "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", jest rozumiane w praktyce orzeczniczej szeroko. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występującej w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały czy wyroku TK lub TSUE.
Ten kierunek rozumienia przepisu jest zgodny z poglądami doktryny i praktyką orzeczniczą, w oparciu o wykładnię celowościową, która w tym wypadku odpowiada istocie prawa administracyjnego, jakim jest jednolitość orzecznictwa administracyjnego.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej zainicjowane pytaniem prejudycjalnym zadanym przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia z 23 lutego 2016r. o sygn. akt I FSK 1573/14. Zgodnie z treścią pytania powstała wątpliwość: "Czy art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 2006r. Nr L 347, s.
1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się krajowemu uregulowaniu [art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej "u.p.t.u.")], zgodnie z którym zwolniona od VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata w zakresie, w jakim art. 2 pkt 14 u.p.t.u. definiuje, że pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej".
Nie budzi więc wątpliwości, że w następstwie rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ww. pytania zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy.
Sąd doszedł więc do wniosku, że konieczne jest zawieszenie postępowania sądowego w tej sprawie - pytania prejudycjalne są bowiem środkiem służącym zapewnieniu jednolitości (spójności) stosowania prawa unijnego w zakresie tych przepisów krajowych, które podlegają procesowi harmonizacji (por. wyrok TS UE z dnia 22 lutego 1990 w sprawie C-221/88, Zb. Orz.1990,s.l-495). Takimi przepisami jest polska ustawa o VAT.
Oczekiwanie przez inne sądy krajowe na rozstrzygnięcie TSUE w przedmiocie pytania prejudycjalnego zadanego przez jeden z sądów krajowych w sprawie istotnej w konkretnym sporze, stanowi realizację zasady lojalnej współpracy z art. 4 ust.3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE C 83 z 30 marca 2010 r., s.13).
W związku z powyższym oraz wobec braku zgodnego wniosku stron, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało postanowić o zawieszeniu postępowania z urzędu.