Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "A." sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, adwokatowi M. C. w dniu [...] r. Pismem datowanym na dzień [...] r. pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku. Na podstawie zarządzenia z dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu [...] r. W siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu [...] r., wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Wobec powyższego Sąd postanowieniem z 30 maja 2012 r., doręczonym pełnomocnikowi w dniu [...] r. odrzucił skargę kasacyjną.
Datowanym na dzień [...] r. pismem strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wniosek ten uzasadniła zaniedbaniem pełnomocnika w zakresie uiszczenia wpisu i dołączyła do niego swoje oświadczenie z dnia [...] r. o wypowiedzeniu pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Należy bowiem zwrócić uwagę, że – zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie poglądem – mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego (postanowienie NSA z 10 maja 2004 r. - sygn. akt FZ 7/04, niepubl.). Działanie pełnomocnika procesowego winno być oceniane na równi z działaniem samej strony. Wypowiedzenie pełnomocnictwa wskutek zaniedbań pełnomocnika jest w tym zakresie bezprzedmiotowe. Co więcej skoro strona wypowiedziała pełnomocnictwo, zasadny jest wniosek, że uznała, iż nieuiszczenie wpisu było spowodowane zawinionym działaniem pełnomocnika. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu określone w art. 86 § 1 P.p.s.a.
Należy w tym miejscu podkreślić, że powołane przez stronę skarżącą orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą znaleźć w bieżącym postępowaniu zastosowania. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2011 r. (II GZ 74/11) było wydane w innym stanie faktycznym, dotyczyło niewłaściwego pouczenia strony przez organ o terminie wniesienia skargi. Natomiast postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (sygn. akt II SA/Wr 75/09) zawiera tezę nieaktualną, związaną z nieobowiązującym już art. 221 P.p.s.a. [uchylonym z dniem 10 kwietnia 2010 r. przez art.2 pkt 8 ustawy z dnia 12 lutego2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 36, poz. 196)]. Przepis ten zobowiązywał adwokata oraz radcę prawnego do uiszczenia wpisu stałego przy składaniu pisma do sądu administracyjnego bez konieczności wzywania przez sąd, w razie nieuiszczenia wpisu pismo podlegało odrzuceniu.
Ponieważ jednak obowiązek ten został uchylony oznacza to, że sytuacja profesjonalnego pełnomocnika w tym zakresie jest analogiczna z sytuacją strony skarżącej działającej bez takiego pełnomocnika. O ile bowiem brak świadomości pełnomocnika co do rodzaju i wysokości wpisu od skargi można było uznać za okoliczność niezależną od mocodawcy, który z tego powodu wypowiedział pełnomocnictwo, trudno przenosić ten pogląd na sytuację, w której pełnomocnik o wysokości wpisu dowiaduje się jednak z zarządzenia o wezwaniu do jego uiszczenia.
W związku z powyższym Sąd, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i prawne, na podstawie przytoczonych powyżej przepisów odmówił przywrócenia terminu.