Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. działając na podstawie art. 239b § 1 pkt 1, § 2 i § 3 13 § 1 pkt 1, art. 216 § 1 i § 2 oraz 239b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 z póżn. zm.) nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Nr [...] z dnia [...] r., określającej kwotę zobowiązania podatkowego w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2004r.
Organ podatkowy wydając postanowienie wskazał, iż rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nadawany jest w sytuacji wystąpienia przesłanki przewidzianej w art. 239b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa. Przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane, o czym stanowi § 2 art. 239b Ordynacji podatkowej.
W wyniku przeprowadzonego postępowania organ stwierdził, iż istnieje uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe określone decyzją z dnia [...]r. nr [...] nie zostanie wykonane. K.P. ani dobrowolnie, ani też w drodze przymusowej egzekucji administracyjnej nie dokonał bowiem zapłaty następujących zobowiązań podatkowych, tj.:
- - z tytułu podatku od towarów i usług za m-c IV 2003r. w kwocie [...] zł (decyzja z dnia [...] r. znak: [...]) oraz za m-c IX 2009r. w kwocie [...] zł;
- - z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych jako płatnik za m-c XII 2009r. w kwocie [...] zł;
- - z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych jako płatnik za m-ce: VI-VIII 2009r. w łącznej kwocie [...] zł.
Wskazano, iż wymienione kwoty obejmują jedynie wartości należności głównej i nie obejmują wartości odsetek, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.
W konsekwencji obecnie wobec Podatnika toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie ww. należności pieniężnych.
Organ stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała zatem przesłanka z art. 239b §1l pkt Ordynacji podatkowej gdyż, wobec Podatnika toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych, co wyczerpuje przesłankę z art. 239b § 1pkt 1 Ordynacji podatkowej warunkującej możliwość nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Wskazano, iż z informacji będących w posiadaniu organu A.K. -Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w T., prowadzi łączną egzekucję administracyjną i sądową, zobowiązań dłużnika K.P., a przedmiotem powyższej egzekucji jest nieruchomość położona w T. przy ul. [...].
W ocenie organu I instancji wskazane wyżej zaległości podatkowe dają podstawę do stwierdzenia, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że zobowiązanie podatkowe w kwocie, tj. [...] zł, wynikające z w/w decyzji także nie zostanie uregulowane.
Strona reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego P.M. złożyła na ww. postanowienie zażalenie, w którym nie zgodziła się z organem I instancji, zarzucając brak przesłanek do stwierdzenia, iż zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji podatkowej nie zostanie wykonane. Zdaniem pełnomocnika podatnik wypełnia swoje zobowiązania podatkowe, a istnienie "ewentualnych drobnych zaległości podatkowych" nie przesądza o tym, że nie zostanie wykonane zobowiązanie z ww. decyzji. Ponadto poddał w wątpliwość istnienie zobowiązania z decyzji, której nadano ww. rygor, a od której strona złożyła odwołanie.
Po rozpoznaniu zażalenia Dyrektor Izby Celnej w K. nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia i sporne postanowienie utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy po przywołaniu regulacji z art. 239 b Ordynacji podatkowej wskazał, iż przedstawiony katalog przesłanek należy uznać za zamknięty, co oznacza, że wyłącznie zaistnienie okoliczności określonych ww. przepisem może stanowić podstawę do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Podkreślono przy tym fakt, że przesłanki do nadania rygoru decyzjom nieostatecznym mogą wystąpić rozłącznie. Ustawodawca w konstrukcji przepisu art. 239b użył bowiem spójnika rozłącznego lub łączącego dwa lub więcej zdań składowych, co oznacza, że spełnienie tylko jednej z ww. przesłanek daje organom podatkowym prawo aby nadać decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Ponadto organ podatkowy musi także uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane - wskazuje na to wyraźnie art. 239 b § 2 Ordynacji podatkowej.
Odnosząc się do słownikowego pojęcia uprawdopodobnić organ odwoławczy stwierdził, iż oznacza to "sprawić, że coś staje się prawdopodobne".
Wskazał także, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że przez "uprawdopodobnienie" należy rozumieć obiektywny stan wiedzy, w świetle której istnienie faktu jest wysoce prawdopodobne(LEX wydaw. ABC nr 112905 komentarz praktyczny Kośmider Mirosław). A zatem w omawianym przedmiocie sprawy między sytuacją majątkową zobowiązanego w świetle obowiązku zapłacenia określonej kwoty a brakiem możliwości wyegzekwowania należności musi istnieć związek przyczynowy, który według zasad logicznego myślenia wskazuje na bezskuteczność egzekucji, gdy będzie ona przeprowadzana w terminie późniejszym.
Podano także, że strona nie wskazała na żadne konkretne fakty i okoliczności, które według niej nie miały miejsca, a które zostały przez organ pierwszej instancji powołane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Organ odwoławczy wskazując na fakt posiadania przez stronę (oprócz zaległości wynikającej z ww. decyzji) następujących zobowiązań podatkowych: z tytułu podatku od towarów i usług za m-c 04/2003r. w kwocie [...] zł., oraz za m-c 09/2009r. w kwocie [...] zł, z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych jako płatnik za m-ce 06-08/2009r. w łącznej kwocie [...] zł, z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za m-c 12/2009r. w kwocie [...] zł (vide pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] nr [...]) prowadzeniem na dzień wydania ww. postanowienia - łącznej egzekucji administracyjnej i sądowej zobowiązań K.P. przez Komornika Sądowego A.K. stwierdził, iż istniały przesłanki do tego by nadać decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności.
Wskazane wyżej fakty przeczą twierdzeniom pełnomocnika, jakoby podatnik wypełniał swoje zobowiązania, a jego zaległości podatkowe były "drobne".
Równocześnie nadmieniono, że strona nie tylko nie sformułowała zasługujących na uwzględnienie zarzutów odnośnie zaskarżonego postanowienia, ale także nie wskazała na wystąpienie określonej w art. 239 d Ordynacji podatkowej okoliczności uzasadniającej odstąpienie od nadania rygoru natychmiastowej wykonalności.
Dyrektor tut. Izby Skarbowej poinformował ponadto, że skoro przedmiotem rozpatrzenia w niniejszym postępowaniu zażaleniowym było jedynie zaistnienie przesłanek do wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, tym samym ewentualne zarzuty odnoszące się do samej decyzji wymiarowej mogą być rozpatrzone jedynie w toku postępowania odwoławczego od tej decyzji i pozostają poza przedmiotem sporu w prowadzonym postępowaniu zażaleniowym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona postawiła Dyrektorowi Izby Skarbowej, zarzuty naruszenia, przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie: i nieuwzględnienie intertemporalnego przepisu art. 6 ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy- Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U nr 209 poz. 1318 z 2008r.), a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art.239 a i 239 b Ordynacji podatkowej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U nr 209 poz. 1318 z 2008r.) Postawiła także zarzut błędnego zastosowanie art. 239 a) i b) Ordynacji podatkowej wnosząc o: uchylenie zaskarżonych postanowień w całości i zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazała, iż postanowienia są w sposób oczywisty niezgodne z prawem, albowiem do postępowania podatkowego, w którym zostały wydane zaskarżone postanowienia przez organ I i II instancji, w ogóle nie mogły zostać zastosowane przepisy art. 239 a i 239b Ordynacji podatkowej. Przepisy te zostały wprowadzone na mocy ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U nr 209 poz. 1318 z 2008 r.), która weszła w życie z dniem 01.01.2009r. Tymczasem uwadze organów podatkowych umknął fakt iż, ustawa ta zawiera jednak przepis art. 6 w następującym brzmieniu" Do postępowania podatkowego w sprawie, która była przedmiotem kontroli podatkowej zakończonej przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe". W sytuacji, gdy kontrola podatkowa u skarżącego została zakończona w 2005r., a ustawa weszła w życie 01.2009r. oczywistym jest, iż kwestia wykonalności decyzji winna być oceniana na podstawie stanu prawnego obowiązującego przed 01.01.2009r. W stanie prawnym obowiązującym przed 01.01.2009r. brak było natomiast w ogóle przepisów dotyczących nadawania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom podatkowym.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w wydanym postanowieniu. Wskazał także, iż twierdzenia strony nie są zasadne gdyż art. 9 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw stanowi, iż do wykonywania decyzji doręczonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. A contrario skoro decyzja wymiarowa została doręczona już w 2010r., to jest po wejściu w życie art. 239b ustawy Ordynacja podatkowa tym samym w sprawie mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej w brzmieniu nadanym jej nowelizacją z dnia 7 listopada 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej sprawowaną pod względem zgodności z prawem. W konsekwencji, zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tylko ustalenie, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem przez sąd administracyjny zaskarżonego postanowienia.
Tak więc, uchylenie postanowienia może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy jego wydanie nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.).
W zakresie tak określonej kognicji, Sąd stwierdza, iż wydane zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
W myśl art. 239b O.p. organ może nadać decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:
- 1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub
- 2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub
- 3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub
- 4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.
§ 3. Rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nadawany jest przez organ podatkowy pierwszej instancji w drodze postanowienia.
Z powyższego wynika więc, że nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności jest uzależnione od spełnienia jednej z w/w przesłanek, określonych w § 1 powołanego przepisu oraz organ podatkowy musi uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.
W rozpoznawanej sprawie organ podnosząc, iż zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane wskazał na jeden z czterech wymaganych warunków a to, iż organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych.
Sąd po zapoznaniu z materiałem dowodowym zebranym w aktach sprawy zarzutami skargi podziela ocenę organu odwoławczego, iż wydane postanowienie jest prawidłowe.
Przede wszystkim zauważyć należy, iż jak wprost z powołanego przepisu art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej wynika, warunkiem nadania decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2004r. w kwocie [...] zł. rygoru natychmiastowej wykonalności było wykazanie przez organ, iż jest on w posiadaniu informacji, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych. W ocenie Sądu organ temu zadaniu sprostał. Jako uzasadnienie faktyczne podjętego postanowienia organ II instancji podał okoliczność, iż Komornik sądowy A.K. prowadzi łączną egzekucję administracyjną i sądową zobowiązań K.P. Okoliczność ta bezspornie wynika z pisma z [...] r. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w T. A. K. skierowanego do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. jak i pisma nr [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. skierowanego do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. w którym informuje on iż tutejszy organ egzekucyjny uwzględniając postanowienie Sądu Rejonowego w T. z [...] r. sygn. akt [...] akta egzekucyjne dotyczące zobowiązań strony skarżącej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jako płatnika i jako osoby fizycznej za 12/2009 i 6-8/2009 i podatku VAT za 9/2009 przekazał do Komornika Sądowego Rewiru [...] A. K. który został wyznaczony do prowadzenia egzekucji łącznej.
Tym samym spełniona została jedna z przesłanek z art. 239b.O.p. warunkująca nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności zwłaszcza, iż przepis wymaga by zostało to jedynie uprawdopodobnione, a to w sprawie niewątpliwie miało miejsce.
Odnosząc się natomiast do zarzutów skargowych, iż kwestia wykonalności decyzji winna być oceniana na podstawie stanu prawnego obowiązującego przed 01.01.2009 r. to stwierdzić należy, iż nie są słuszne. W myśl art. 9 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw1 "Do wykonywania decyzji doręczonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy". Brzmienie powyższego przepisu wskazuje, że do wykonania decyzji doręczonych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej stosuje się przepisy znowelizowane (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 10 maja 2010 r. I SA/Op 34/10). Skoro zatem decyzja określająca kwotę zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2004 r. została doręczona [...] r. tym samym w sprawie zastosowanie mają przepisy Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009r.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.