Uzasadnienie
Pismem z [...] r. J. Z. – K., M. Z. i E. Z. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej E. Z. jako spadkobiercy za zaległości podatkowe M. Z. w podatku od towarów i usług za [...] r.
Następnie, pismem z [...] r. skarżący złożyli oświadczenie, iż skarga dotyczy zarówno decyzji nr [...] wydanej w stosunku do M. Z., decyzji nr [...] wydanej w stosunku do E. Z., jak i decyzji nr [...] wydanej w stosunku do J. K. –Z.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływana jako p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest m.in. każdy, kto ma w tym interes prawny.
W ocenie Sądu skarżący J. Z. – K. i M. Z. nie mają interesu prawnego w sprawie, w której stroną w postępowaniu administracyjnym był E. Z., a tym samym nie są uprawnieni do wniesienia skargi na podstawie wyżej cytowanego przepisu, gdyż tylko E. Z. jako strona postępowania może skutecznie wnieść skargę na decyzję, jaka została w jego wyniku wydana. Co prawda, stosownie do art. 51 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, ale jest tak tylko wówczas, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji (podkr. Sądu) postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi, jako że każdy ze skarżących był stroną odrębnego postępowania w przedmiocie orzeczenia o jego odpowiedzialności podatkowej jako spadkobiercy za zaległości podatkowe M. Z. w podatku od towarów i usług za [...] r. i w stosunku do każdego ze skarżących została wydana odrębna decyzja.
Jednocześnie Sąd wskazuje, iż odrzuceniu podlega tylko skarga J. Z. – K. i M. Z. wniesiona w sprawach, w których wydane decyzje nie dotyczą ich interesu prawnego tzn. w sprawach, w których nie są oni stroną. Skarga wniesiona przez skarżącą J. Z. – K. w sprawie III SA/Gl 2797/10 oraz skarga M. Z. wniesiona w sprawie III SA/Gl 2795/10, jako dotycząca ich interesu prawnego, przesądzającego o uprawnieniu do wniesienia skargi będzie przedmiotem merytorycznego rozpoznania Sądu w sprawach o wskazanych sygnaturach. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 p.p.s.a., jeżeli z innych przyczyn (niż wskazane w pkt 1-5 –przyp. Sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne, sąd odrzuca skargę i może to uczynić postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.
Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie skarga została złożona przez osoby które nie są uprawnione do jej wniesienia, a więc wniesienie skargi jest niedopuszczalne, na mocy art. 50 § 1, i 58§ 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.