Uzasadnienie
Dnia 1 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca Spółka, reprezentowana przez tymczasowego pełnomocnika szczególnego, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania kontrolnego. Pełnomocnik szczególny wniósł, jak wyjaśnił, skargę wobec braku organów powołanych do reprezentowania Spółki, pismem z dnia 29 czerwca 2016 roku Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. o wyznaczenie dla Spółki tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postaci radcy prawnego upoważnionego do działania do czasu powołania kuratora przez sąd. Jako podstawę wskazał art. 138n § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.). W odpowiedzi na powyższe pismem z 27 czerwca 2016 r. Dziekan OIRP w K. poinformował, iż na tymczasowego pełnomocnika szczególnego do reprezentowania Spółki z o.o.
A przed organem podatkowym wyznaczyła radcę prawnego T/P. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało mu skutecznie doręczone wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia. Natomiast 5 października 2016 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wystąpił do Sądu Rejonowego K. z wnioskiem o ustanowienie kuratora na podstawie art. 42 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
W punkcie wyjścia merytorycznych rozważań należy zauważyć, że do skutecznego przeprowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego z udziałem osoby prawnej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) konieczne jest by już przy wnoszeniu skargi do sądu posiadała zdolność procesową. Wymóg ten wynika z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), który stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stwierdzenie braków w składzie organów spółki z o.o. będącej stroną uniemożliwiających jej działanie obliguje sąd do wezwania strony do uzupełnienia wymienionych braków (art. 58 § 2 ustawy p.p.s.a.). Jeżeli braki nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 5 ustawy p.p.s.a.).
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie składającym skargę w imieniu spółki A sp. z o.o. w T. jest radca prawny T.P., który jak wynika z akt administracyjnych sprawy został wyznaczony na tymczasowego pełnomocnika szczególnego. Ponieważ jego umocowanie stosownie do art. 138m § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) obejmuje reprezentowanie w/w Spółki jedynie przed organem podatkowym i tylko do czasu, gdy sąd ustanowi kuratora, podpisana przez niego skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania kontrolnego, nie mogła odnieść zamierzonego skutku, to jest skutecznie zainicjować postępowanie przed tut. Sądem. Tymczasowy pełnomocnik szczególny nie jest bowiem osobą uprawnioną do działania w imieniu skarżącej Spółki przed sądem administracyjnym. Nie może zatem występować w jej imieniu, albowiem nie został ustanowiony do zastępowania ustawowych bądź statutowych organów osoby prawnej, lecz do reprezentowania Spółki przed organem podatkowym do czasu aż Sąd Rejonowy w K. ustanowi jej kuratora celem powołania organów osoby prawnej, a w razie potrzeby jej likwidację (vide: art. 42 § 1 K.c.).
To z kolei oznacza, że tymczasowy pełnomocnik szczególny nie posiada umocowania do złożenia w imieniu Spółki A skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie jest też umocowany do jej reprezentowania przed tut. Sądem. A ponieważ wniosek o ustanowienie kuratora do dnia dzisiejszego nie został rozpoznany, zawarta w art. 58 § 2 ustawy p.p.s.a. regulacja obligująca Sąd do podjęcia starań umożliwiających uzupełnienie braków w składzie organów osoby prawnej będącej stroną nie znalazła w niniejszej sprawie zastosowania. Brak jest bowiem osób uprawnionych do działania w imieniu Spółki, do których wezwanie takie mogłoby zostać wystosowane. Nadmienić należy, że braki uniemożliwiają nadanie dalszego biegu zarówno skardze jak i wnioskowi o udzielenie prawa pomocy. W tej sytuacji mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.