Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...], wydaną w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych.
Po otrzymaniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 5 listopada 2009 r.
Zgodnie z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wysokość kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Z § 19 cytowanego rozporządzenia wynika, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 -5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei z § 18 ust. 2 pkt b wynika, że za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej albo za sporządzenie skargi kasacyjnej i jej wniesienie wynagrodzenie wynosi 50% minimalnej stawki, wynoszącej w rozpoznawanej sprawie, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c – 240 złotych.
Ponadto w myśl § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 27 października 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 219, poz. 1872) to wynagrodzenie obciążone jest dodatkowo podatkiem od towarów i usług wynoszącym 22%.
Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił określić koszty udzielonej, a nie opłaconej z urzędu pomocy prawnej na kwotę 146.40 zł obejmującą 120 zł - 50% stawki podstawowej wynoszącej 240 zł oraz 22% podatku VAT – 26.40 zł uznając, iż jest to kwota adekwatna do nakładu pracy adwokata.