Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] r. nr [...], którą odmówiono stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w dniu 22 czerwca 2010 r. olejów smarowych o kodzie CN 2710-19-81. Decyzję organu II instancji wydano na podstawie m. in. art. 4 ust. 1 pkt 5 i art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późn. zm.) oraz ustosunkowując się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s.1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s.179) -odtąd powoływana jako "Dyrektywa Horyzontalna", który został wskazany w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.
Skargą z 21 lutego 2012 r. strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. Sprawa zawisła pod sygn. akt III SA/GL 473/12. Zarzucając ponownie uznanie olejów smarowych (sprzecznie z dyrektywą) za wyroby zharmonizowane i z tej racji opodatkowane podatkiem akcyzowym.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Następnie postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2012 r. Sąd zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie z racji postawienia postanowieniem z dnia 19.04.2012 r. sygn. akt I GSK 1017/10 przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania do poszerzonego składu o prawidłowość objęcia podatkiem akcyzowym olejów smarowych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania.
Po zajęciu stanowiska przez NSA postępowanie zostało podjęte w dniu 16 stycznia 2013 r. i sprawa skierowana na rozprawę w dniu 26 marca 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postanowieniem z 5 marca 2013 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I GSK 780/11 (publ. https://cbois.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?"; i zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z tym, iż w sprawie zastosowanie znajduje art. 3 ust. 3 Dyrektywy Horyzontalnej w związku z przepisami art. 4 ust.1 pkt 5 oraz art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym a przedmiotem wniosku strony o stwierdzenie nadpłaty jest olej smarowy o kodzie CN 2710-19-81, w ocenie Sądu odpowiedź udzielona przez Trybunał Sprawiedliwości na wyżej wskazane pytanie prejudycjalne ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej powoływana jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mimo, iż powołany przepis literalnie nie wskazuje sytuacji wystąpienia przez sąd krajowy z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości jako przesłanki zawieszenia, to niekwestionowane w doktrynie jest, że obejmuje on również taką sytuację, a za przyjęciem takiego poglądu przemawiają także względy ekonomiki procesowej. Zaistniała zatem przesłanka zawieszenia postępowania, określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi na pytanie prejudycjalne w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu NSA.