Uzasadnienie
W dniu [...] wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek G.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Na uzasadnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że nie jest w stanie on ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie. Wskazał, iż jego sytuacja finansowa jest fatalna. Od [...]. przebywa w areszcie. Nie ma możliwości zarobkowania. Od [...] nie osiągnął żadnego dochodu na dowód czego przedstawił PIT-4 za okres od [...]. do [...]. Konta skarżącego zostały zablokowane przez wierzycieli, którzy również w oparciu o tytuły wykonawcze wystąpili o wszczęcie postępowań egzekucyjnych, co zaowocowało m.in. zajęciem prawa majątkowego stanowiącego udział w spółce z o.o. na co przedstawił zawiadomienie o zajęciu z dnia [...] Skarżący podniósł również, iż nie posiada żadnych oszczędności, nie posiada również żadnych nieruchomości ani ruchomości nadających się do zbycia. Nie posiada również żadnych akcji ani obligacji Skarbu Państwa. Skarżący wskazał również, iż nie dysponuje jakimikolwiek innymi wartościowymi ruchomościami w postaci obrazów lub antyków, które nadawałyby się do spieniężenia i opłacenia kosztów sądowych.
Pismem z dnia [...] wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez jego osobiste podpisanie oraz złożenia pod odpowiedzialnością karną dodatkowego oświadczenia potwierdzającego prawdziwość zawartych we wniosku danych, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 14 maja 2007r. Referendarz sądowy pozostawił wniosek ten bez rozpoznania z uwagi na fakt, iż brak ten nie został uzupełniony.
Wobec powyższego pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie pozostawienie bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy.
Postanowieniem z dnia 2 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż na zarządzenie referendarza sądowego przysługuje sprzeciw w terminie 7 dni od daty otrzymania zarządzenia. W ustawowym terminie nie wpłynął sprzeciw, z kolei wpłynęło zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie pozostawienie bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy. Sąd wskazał, iż wniesiono środek odwoławczy od nieistniejącego zarządzenia.
Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 listopada 2007r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Dnia 13 lipca 2007r. wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy podpisany przez niego oraz oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku o przyznanie pomocy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wskazać zatem należy iż z treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej ustawą P.p.s.a.) prawo pomocy może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ustawy P.p.s.a.). Z przepisu art. 246 § 1 pkt. 2 wynika z kolei, że przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym może nastąpić wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu ustalony w sprawie stan faktyczny sprawy pozwala na przyjęcie, że w sytuacji skarżącego zachodzą okoliczności uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy ciąży na osobie, która ubiega się o jego przyznanie.
Oceniając finansową zdolność skarżącego do poniesienia kosztów postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, Sąd wziął pod uwagę, że skarżący od [...] przebywa w areszcie. Nie ma możliwości zarobkowania. Od [...] nie osiągnął żadnego dochodu. Konta skarżącego zostały zablokowane przez wierzycieli, którzy również w oparciu o tytuły wykonawcze wystąpili o wszczęcie postępowań egzekucyjnych, co zaowocowało m.in. zajęciem prawa majątkowego stanowiącego udział w spółce z o.o. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, nie posiada również żadnych nieruchomości ani ruchomości nadających się do zbycia.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał skarżącego za osobę, w odniesieniu do której spełnione zostały przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy we wskazanym wyżej zakresie.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 260 oraz 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy P.p.s.a.