Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 listopada 2016 r. skarżąca Spółka wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...].
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2017 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę (np. oryginału odpisu KRS aktualnego na dzień podpisania skargi lub oryginału pełnego odpisu KRS), ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z wymogami zawartymi w treści art. 43 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).
Jednocześnie zwrócono skarżącej omyłkowo załączony do skargi wydruk z Centralnej Informacji KRS A sp. z o.o. w R.. Dla dokonania tej czynności został wyznaczony siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej Spółce w dniu 25 stycznia 2017 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął 1 lutego 2017 r. skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a.
Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Przepis art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jednocześnie z treści art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wobec stwierdzonego braku formalnego w tym zakresie, Sąd wezwał stronę skarżącą do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Pomimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, w ustawowym terminie Spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.