Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] nr [...] określającą kwotę podatku od towarów i usług dla towarów objętych zgłoszeniem celnym dokonanym przez Hurtownię A mgr J. K., na jednolitym dokumencie administracyjnym nr [...] z dnia [...]. W podstawie prawnej decyzji powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926, ze zm.), art. 15 ust. 4 i ust. 4 c ustawy z dnia 8 stycznia 1993r o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do praw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137 poz.1 302).
W uzasadnieniu decyzji przedstawił następujący stan faktyczny i argumentację prawną. Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia [...] nr [...] uznał zgłoszenie z dnia [...] sierpnia 2000 r. [...] dokonane na jednolitym dokumencie celnym nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towarów ujętych w poz. 1 i poz. 2 oraz klasyfikacji taryfowej towaru ujętego w poz. 1. Mając na uwadze fakt, iż zmiana wartości celnej importowanego towaru ma wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania, kopię decyzji z dnia [...] przekazano do Urzędu Skarbowego w R. zgodnie z art. 11 c ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, w myśl którego jeżeli organ celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości.
Następnie w związku z wejściem w życie ustawy o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do praw finansów publicznych, akta sprawy przekazano do Naczelnika Urzędu Celnego w K., który decyzją z dnia [...] ustalił od sprowadzonego z zagranicy towaru (karma dla zwierząt) podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł oraz orzekł o dokonaniu wpłaty na konto Izby Celnej w K. kwoty [...] zł podatku od towarów i usług będącej różnicą pomiędzy kwotą określoną w jednolitym dokumencie administracyjnym SAD nr [...] z dnia [...] a kwotą określoną w decyzji.
W odwołaniu od tej decyzji strona skarżąca wniosła o anulowanie decyzji w całości, wskazując, że decyzja z dnia [...] nr [...] została wydana z naruszeniem prawa, a każda następna decyzja wydana na jej podstawie jest również błędna.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i podzielił jego argumentację. Dodatkowo podniósł, że decyzja z dnia [...] nr [...] została wydana w odrębnym postępowaniu administracyjnym w oparciu o przepisy Kodeksu celnego, które nie stanowią podstawy prawnej ustalenia zobowiązania podatkowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. K. wniosła o uznanie decyzji drugoinstancyjnej za niezgodną z prawem i o uchylenie jej w całości. Podniosła, że decyzja podatkowa została wydana w oparciu o nieprawomocną decyzję z [...], co pozbawia ją drogi odwoławczej, gdyż zarzuty przeciw zaskarżonej decyzji oparte są na kwestionowaniu decyzji wymierzającej cło, zaś do czasu uprawomocnienia się lub uchylenia decyzji celnej nie można wydać decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo wyjaśnił, że od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego K. z dnia [...] uznającej za nieprawidłowe zgłoszenie celne dokonane na jednolitym dokumencie administracyjnym nr [...] z dnia [...] w części dotyczącej wartości celnej towarów ujętych w poz.1 i 2 oraz klasyfikacji taryfowej towaru ujętego w poz.1, skarżąca złożyła odwołanie. Dyrektor Izby Celnej mając wątpliwości, co do sposobu oznakowania spornego towaru, kierując się zasadą in dubio pro reo — decyzją nr [...] z dnia [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru ujętego w poz. 1, zaś w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który postanowieniem z dnia 1 marca 2004 r. sygn. akt 3/I SA/Ka 2619/03 odrzucił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można skutecznie zarzucić, iż organy podatkowe przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub postępowania podatkowego.
Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, iż zgodnie z art.15 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cła..." (ust.4). Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 4, obejmuje, o ile elementy te nie zostały do niej włączone: prowizje, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane (ust.4 c).
Z kolei na mocy art. 11 c ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny stwierdzi, iż kwoty podatków należnych z importu wykazane zostały nieprawidłowo, naczelnik urzędu skarbowego określa podatek w drodze decyzji.
Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w sytuacji, gdy w drodze decyzji organu celnego wartość wynikająca z długu celnego dla towaru ujętego w poz.1 została określono w wysokości [...] zł, zaś dla towaru ujętego w poz.2 w wysokości [...] zł, a więc w kwotach innych niż wskazała skarżąca, koniecznym z mocy powołanego wyżej przepisu art. 11 c ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stało się określenie w drodze decyzji podatku od towarów i usług. Decyzja określająca wartość długu celnego ma w ocenie Sądu charakter wiążący dla organu podatkowego. Stanowi podstawę do wydania decyzji podatkowej określoną w normach materialnego prawa podatkowego, ujętych w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, na mocy którego opodatkowaniu podlega import towarów.
W tym stanie rzeczy zasadnie organ podatkowy, mając na uwadze treść art.15 ust.4, ust. 4a i ust. 4 b ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym do ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług przyjął ustaloną w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. wartość celną towaru powiększoną o należne cło (wyliczone wg obowiązujących stawek celnych), zaś ustaloną podstawę opodatkowania powiększył o koszt transportu towaru poniesione przez importera do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju.
W związku z powyższym prawidłowo dla importowanych towarów podstawę wymiaru podatku od towarów i usług określił odpowiednio:
- - dla poz.1 — [...] zł (tj. [...] zł wartość celna + [...] zł cło + [...] zł krajowe koszt transportu)
- - dla poz.2 — [...] zł (tj. [...] zł wartość celna + [...] zł cło + [...] zł krajowe koszt transportu).
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1999r w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 111 poz.1290 z 1999r ze zm.) dla importowanych towarów przyporządkowanych do kodów PCN 2309 90 51 O (poz.1 SAD) i 2309 10 90 O (poz.2 SAD) określono stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 7%, zatem kwotę podatku ustalono:
- - dla poz.1 w wysokości [...] zł.
- - dla poz. 2 w wysokości [...] zł
W tej sytuacji nie mógł więc odnieść pożądanych skutków prawnych w zasadzie jedyny zarzut strony skarżącej, dotyczący wydania zaskarżonej decyzji na podstawie nieprawomocnej decyzji o wymiarze cła, od której wniesiono skargę do Sądu Administracyjnego. W pierwszym rzędzie należy wskazać, że decyzja pierwszoinstancyjna określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z dnia [...] została wydana po rozpoznaniu przez Dyrektora Izby Celnej odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej określającej wymiar należności celnych.
W tym stanie rzeczy, jak wyżej wywiedziono, już decyzja pierwszoinstancyjna w zakresie określenia należności celnych spowodowała konieczność wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Z kolei wydanie decyzji podatkowej w momencie, gdy w obrocie prawnym funkcjonowała ostateczna decyzja celna, czyni ten zarzut całkowicie bezzasadnym. Konstatacji tej nie może zmienić fakt zaskarżenia decyzji ostatecznej organu drugiej instancji z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który zresztą postanowieniem z dnia 1 marca 2004 r. sygn. akt 3/I SA/Ka 2619/03 odrzucił skargę. Postanowienie Sądu stało się prawomocne z dniem 7 czerwca 2004 r.
Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd- działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – skargę oddalił.