Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 maja 2020 r.,,A’’ sp. z o.o. w J. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z [...] r. znak [...] nakładającą karę pieniężną w kwocie 5.000 zł z tytułu nieuzupełnienia zgłoszenia w rejestrze zgłoszeń SENT o dane wymagane przepisami ustawy z 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opalowymi (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 859).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 czerwca 2020 r. skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu KRS.
Do chwili obecnej nie został uzupełniony brak formalny skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 p.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91).
Skoro strona skarżąca mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS), Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania czy podpisana pod skargą Prezes Zarządu – K. W. uprawniona była do podpisania i wniesienia skargi.
W okolicznościach sprawy strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie odpisu z KRS. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie nadesłano odpisu z KRS dotyczącego skarżącej spółki.
Uznać zatem należy, że nienadesłanie, w zakreślonym przez Sąd terminie aktualnego na dzień wniesienia skargi dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) powoduje, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami formalnymi nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.