Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, po rozparzeniu odwołania A Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej jako: Spółka, strona, skarżąca) od decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] r. nr [...] o wykreśleniu podmiotu wpisanego pod numerem [...] z rejestru agencji zatrudnienia - utrzymało pierwszoinstancyjną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu wskazało, że decyzją z dnia [...] r. Marszałek Województwa [...] wykreślił Spółkę z rejestru agencji zatrudnienia z powodu posiadania przez podmiot zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
W odwołaniu od tej decyzji Spółka wniosła o jej uchylenie i zarzuciła naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1482; dalej jako "u.p.z.i.r.p.") poprzez jego błędne zastosowanie i wydanie decyzji o wykreśleniu podmiotu w sytuacji, gdy w chwili wszczęcia postępowania organ otrzymał stosowne zaświadczenie o nieposiadaniu zaległości z tytułu składek;
2) przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 poz. 2096 ze zm.; dalej jako: Kpa) polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego.
W uzasadnieniu odwołania strona wyjaśniła, że do opóźnienia w zapłacie raty doszło wskutek zmiany osoby obsługującej spółkę w ramach B Sp. z o.o. w czerwcu 2019 r., bowiem poprzedni prowadzący nie przekazał nowemu informacji o konieczności wykonania przelewu do ZUS.
Rozpatrując sprawe w trybie odwoławczym SKO nie uznało zasadności zarzutów i utrzymało rozstrzygnięcie pierwszo instancyjne w mocy. Powołując regulacje art. 18m u.p.z.i.r.p. podkreśliło, że marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, gdyz taki podmiot nie może m.in. posiadać zaległości z tytułu podatków, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FPiFGŚP, Fundusz Emerytur Pomostowych.
Natomiast z raportu z dnia 8 lipca 2019 r. dotyczącego stanu rozliczeń na dzień 30 czerwca 2019 r. wynikało, że Spółka posiadała zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne. Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; również posiadał ww. zaległości w dalszym ciągu na dzień 31 lipca 2019 r. Mimo, że pismem z dnia 11 lipca 2019 r. organ I instancji wezwał Stronę do usunięcia ww. naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania to Spółka nie usunęła tego naruszenia we wskazanym terminie. Nastąpiło to dopiero 20 sierpnia 2019 r. i z nadesłanego zaświadczenia wynika, że spółka korzysta z ulgi w postaci układu ratalnego na spłatę należności, które nie są wymagalne na dzień wydania zaświadczenia.
Zatem zdaniem Kolegium w rozpatrywanej sprawie zaistniała przesłanka do wydania decyzji o wykreśleniu podmiotu wpisanego pod numerem [...], z rejestru agencji zatrudnienia. Podkreślono, że sporządzone wezwanie w sposób wyraźny określało naruszenie, którego dopuściła się Strona oraz termin na jego usunięcie; wyznaczony przez organ I instancji czternastodniowy termin nie był terminem nadmiernie krótkim i umożliwiał skuteczne usunięcie naruszenia; nieusunięcie naruszenia miało bezsprzecznie miejsce i obligowało organy administracji publicznej do wydania tej decyzji. Zawarcie układu ratalnego po terminie wyznaczonym przez organ i uzyskanie na tej podstawie zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek nie zmienia faktu, że na dzień 30 czerwca 2019 r. i dalej 31 lipca 2019 r., strona zalegała z opłacaniem składek i tym samym nie spełniała warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 u.p.z.i.r.p.
Kwestionując zasadność powyższej decyzji ostatecznej Spółka wniosła skargę do sądu administracyjnego żądając uchylenia w całości decyzji obu instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego. Zarzuciła:
- 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik przedmiotowej spraivy, a to art. 7, 8,11, 77 § 1, 80 Kpa poprzez naruszenie zasad postępowania, tj. zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów, w połączeniu z brakiem wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz jego prawidłowej oceny, w tym niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, co skutkowało błędnym uznaniem, że zachodzą przesłanki i umożliwiające wykreślenie Spółki z rejestru, podczas gdy w chwili wszczęcia postępowania organ dysponował już przedłożonym przez Spółkę zaświadczeniem, do podmiotu nigdy nie było żadnych zastrzeżeń,|przeprowadzone kontrole nie wykazały istnienia żadnych nieprawi-dłowości, a ponadto Spółka prowadzi dochodową działalność i zatrudnia wiele osób, co powoduje, że jej likwidacja jest niekorzystna zarówno dla wspólników jak i zatrudnionych za pośrednictwem Spółki pracowników oraz całej lokalnej społeczności;
- 2. naruszenie prawa materialnego, a to art. 18m ust. i pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia poprzez jego błędne zastosowanie i wydanie decyzji o wykreśleniu podmiotu w sytuacji gdy w chwili wszczęcia postępowania organ otrzymał już zaświadczenie, z którego wynikało, że Spółka nie posiada załegłości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a także wydanie decyzji pomimo, iż w dacie jej wydania strona nie naruszała żadnych warunków prowadzenia agencji.
W uzasadnieniu Strona podkreśliła, że wydając zaskarżoną decyzję SKO całkowicie pominęło fakt, iż w chwili wydania decyzji przez organ I instancji skarżąca nie posiadała żadnych załegłości w opłacaniu składek; wszelkie zobowiązania były płacone terminowo zgodnie z ustalonym układem ratalnym. Spółka posiadała wygenerowane wcześniej opóźnienia w zapłacie składek, jednakże zawarła pisemne porozumienie, w którym ustalono ratalny plan spłaty załegłości i przestrzegała ustalonego harmonogramu, dokonywała wpłat zgodnie z ustaleniami zawartymi w pisemnym porozumieniu. Wszelkie wpłaty dokonywane były za pośrednictwem firmy księgowej. W związku ze zmianą osoby obsługującej Spółkę w ramach B sp. z o. o. w czerwcu 2019 roku, nie doszło do przekazania informacji o układzie ratalnym i konieczności wykonania przelewu do ZUS. Wyłącznie z tej przyczyny doszło do opóźnienia w zapłacie składki, zatem opóźnienie nie było spowodowane działaniami skarżącej Spółki.
Niezwłocznie po uzyskaniu wiedzy o powstałej załegłości wszelkie zobowiązania zostały spłacone. Zaświadczenie o niezałeganiu w opłacaniu składek zostało przekazane niezwłocznie po jego otrzymaniu. Opóźnienie było incydentalne, bowiem wszystkie pozostałe zobowią-zania wynikające z zawartego porozumienia, a także pozostałe zobowiązania były płacone terminowo. Organ II instancji uzasadniając zaskarżoną decyzję nie odniósł się do okoliczności wskazanych przez skarżącą w treści odwołania od decyzji organu I instancji. Nadto Spółka powołała się na zasadę proporcjonalności, która oznacza zakaz nadmiernej ingerencji w sferę praw i wolności, jednakże organ II instancji pomimo podniesienia wskazanej okoliczności w treści odwołania, nie sprzeciwił się prezentowanemu przez skarżącą stanowisku, a swoje opinie ograniczył do stwierdzenia, że wykreślenie podmiotu jest konieczne z uwagi na treść obowiązujących przepisów.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podkreślając, że wskazane w skardze argumenty nie wnoszą do sprawy jakichkolwiek nowych elementów, tym samym nie prowadzą do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji. Decyzja ta została wydana w oparciu o kompletny materiał dowodowy sprawy, po wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zdaniem Kolegium organ I instancji prawidłowo ocenił zaistniałe przesłanki wykreślenia podmiotu z agencji zatrudnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy).
Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Nadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1).
Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem rozstrzygnięcie w tej sprawie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa procesowego i w konsekwencji materialnego.
W przedmiotowej sprawie spór sprowadza się do ustalenia czy prawidłowo doszło do wszczęcia postępowania i wydania kwestionowanych w skardze decyzji o wykreśleniu Skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia skoro w dacie wszczynania postępowania Spółka nie zalegała z płatnościami składek na rzecz ZUS.
Wskazać należy, że dla prawidłowego określenia przesłanek warunkujących wykreślenie podmiotu z rejestru niezbędne jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. Tylko do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego możliwe jest zastosowanie prawa materialnego, co winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 107 § 3 Kpa. Powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, z kolei, uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Winno być dla strony przekonujące (art. 11 Kpa), gdyż ma ona prawo znać argumenty i przesłanki wydanego rozstrzygnięcia. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej; powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy.
W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja nie spełnia wskazanego wymogu, bowiem jest niepełna, a przez to nieprzekonująca.
Zauważyć należy, że mocy art. 18m ust. 1 u.p.z.i.r.p. regulującym tryb i podstawy wykreślenia podmiotu z rejestru wynika, że marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku m.in. – pkt 6) nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h.
Natomiast statuując w art. 19 warunki konieczne do spełnienia przez podmiot zamierzający prowadzić agencję zatrudnienia ustawodawca zawarł konieczność nie posiadania zaległości z tytułu podatków, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych.
Zatem podstawą wszczęcia i prowadzenia postępowania kończącego się wykreśleniem podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia jaest przede wszystkim istnienie w dacie wszczynania postępowania ustawowo określonych przesłanek. Jak nastomiast wynika z akt sprawy w dacie 20 sierpnia 2019r. organ posiadał już wiedzę o niezaleganiu Spólki z płatnościami składem do ZUS. Powyższe przyznało zresztą SKO stwierdzając, że "Z przedłożonego dopiero 20 sierpnia 2019 r, zaświadczenia wynika przy tym, że spółka korzysta z ulgi w postaci układu ratalnego na spłatę należności, które nie są wymagalne na dzień wydania zaświadczenia."
W kontekście więc powyższego zupełnie chybione jest stwierdzenie SKO, że “Zawarcie układu ratalnego po terminie wyznaczonym przez organ i uzyskanie na tej podstawie zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek nie zmienia faktu, że na dzień 30 czerwca 2019 r. i dalej 31 lipca 2019 r., strona zalegała z opłacaniem składek i tym samym nie spełniała warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 u.p.z.i.r.p." skoro organ nie wszczynał w tamtej dacie postępowania. Od wezwania bowiem Strony przez miesiąc nie podejmował żadnych czynności, a wszczęcie nastąpiło w dacie wykazania przez Skarżąca istnienia porozumienia z ZUS co do ratalnej spłaty należności.
Poza tym podkreślenia wymaga okoliczność, że umowa nr [...] z ZUS o rozłożenie na raty należności z tytułu składek zawarta została w dniu 14 grudnia 2017r. – czyli prawie 1,5 roku przed wszczęciem spornego postępowania; i nadal ciągle obowiązywały jej postanowienia i uzgodnienia. Zatem nawet w sytuacji jeśli nie wszystkie należności były regulowane na bieżąco to w świetle tak zawartego układu ratalnego niedopuszczalnym było uznanie, że Spółka zalega z opłacaniem składek. Tym bardziej, że przedstawiła stosowne dokumenty na poparcie tego stanu; z przedłożonego zaświadczenia ZUS także nie wynikały zaległości. Nadto zauważyć należy, że w dacie wszczynania postępowania wszystkie już okoliczności w sprawie były jednoznaczne i wykazywały prawidłowe wypełnianie przez podmiot koniecznych wymogów ustawowych dla dalszego funkcjonowania na rynku zatrudnienia.
Dodać także należy, że przepis art. 18m ust. 1 pkt 6 ten stanowiąc podstawę do wykreślenia z rejestru, uzależnia skorzystanie przez organ z kompetencji do wydania decyzji o nałożeniu tej sankcji dopiero wówczas, gdy pomimo wezwania strona stwierdzonych naruszeń nie naprawi. Wyeliminowanie więc uchybień blokuje możliwość skreślenia agencji z listy. W celu doprowadzenia działalności agencji do stanu zgodności z prawem, obowiązkiem organu jest wystosowanie wezwania do usunięcia uchybień w wyznaczonym w wezwaniu terminie. Nieuczynienie zadość wezwaniu obliguje do skreślenia agencji z rejestru, pod warunkiem wszakże że samo wezwanie było zasadne, a zatem że opiewało na naruszenia prawa, z którymi art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy wiąże odpowiedzialność administracyjną. Podkreślenia wymaga jednak charakter instrukcyjny, a nie materialno-prawny, 14-dniowego terminu wyznaczonego przez organ I instancji.
Skoro więc organ nie podjął stosownych kroków niezwłocznie po upływie zakreślonego w wezwaniu czasookresie to przedstawienie przez Spółkę nawet z opóźnieniem, ale przed wszczęciem postępowania przez organ, zaświadczenia z ZUS i innych dokumentów na poparcie swoich twierdzeń o wypełnianiu ustawowych wymogów nie może skutkowac tak dotkliwymi konsekwencjami jak określone spornymi decyzjami.
Wobec powyższego Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję pierwszoinstancyjną na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., a na zasądzone koszty składają się wpis sądowy, koszty zastępstwa procesowego oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa.
- - ---------------------- 1