Uzasadnienie
W dniu 10 marca 2009 r. PPHU "A" Spółka z o.o. z siedzibą w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...]r. nr [...]o umorzeniu postępowania w sprawie wzajemnych kompensat.
Dnia 17 kwietnia 2009 r. zostało wydane zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, które to wezwanie zostało doręczone spółce 27 kwietnia 2009 r. W odpowiedzi na wezwanie Spółka pismem z dnia 4 maja 2009 r. wystosowała wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2009 r. o sygn. akt III SA/GI 315/09 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalił wniosek Spółki o przyznanie prawa pomocy. Odmowa została uzasadniona m.in. tym, że Spółka nie wykazała, mimo istnienia takiego obowiązku ustawowego, że nie dysponuje wystarczającą ilością środków na uiszczenie wpisu sądowego.
Od tego postanowienia został wniesiony sprzeciw pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. W sprzeciwie Spółka powołała te same argumenty, jak we wniosku oraz piśmie z dnia 4 maja 2009 r. Ponadto podniosła, iż w 12 sprawach, w oparciu o takie same dane Sąd przyznał jej zwolnienie od kosztów sadowych. Zatem powinna być w taki sam sposób potraktowana w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 14 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając na nowo wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia przede wszystkim z uwagi na niewykazanie przez stronę jej aktualnej sytuacji majątkowej. Na skutek zażalenia skarżącej to wpadkowe zagadnienie rozpoznał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie i postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IFZ 444/09 zażalenie oddalił podzielając co do zasady pogląd sądu I instancji i wskazując na bierną postawę strony w wyjaśnianiu wątpliwości związanych z jej sytuacja majątkową.
Pismem z dnia 19 stycznia 2010 r., doręczonym skarżącej 8 lutego 2010 r. wezwano ją ponownie do uiszczenia wpisu w wysokości 500 złotych w terminie 7 dni. W odpowiedzi na to wezwanie kolejnym pismem z 15 lutego 2010 r. skarżąca złożyła ponowny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy, nie opierając go na żadnych nowych argumentach.
Kolejnym postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. sygn. akt III SA/GL 315/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił zmiany swojego poprzedniego postanowienia z 14 września 2009r. odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy przez zwolnienie jej od kosztów sadowych. Sąd uznał, iż nie wykazała ona nowych okoliczności, które zaistniały po wydaniu pierwszego postanowienia i miały wpływ na sytuację majątkową Spółki. Na to orzeczenie skarżąca wniosła zażalenie, które rozpoznał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie i postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r. sygn. akt I FZ 158/10 zażalenie oddalił wskazując, że strona nie podniosła tak we wniosku, jak i w zażaleniu jakichkolwiek argumentów wskazujących na zmianę okoliczności przyjętych przez Sąd za podstawę rozstrzygnięcia z 14 września 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Przepis art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Strona zadośćuczyni wezwaniu sądu, jeśli w zakreślonym terminie uiści opłatę bądź złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie.
W związku z tym w myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)
W rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego już w pierwszym wezwaniu z dnia 17 kwietnia 2009 r. – w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania ponownego wezwania, tj. od dnia 19 stycznia 2010 r. wpisu nie zapłacono. Zaś nowy wniosek o przyznane prawa pomocy, jako, że nie był oparty na nowych okolicznościach, nie przerwał biegu terminu, który swój bieg rozpoczął, jak wyżej wskazano od dnia 19 stycznia 2010 r.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 tej ustawy).
W konsekwencji nieuiszczenia wpisu i prawomocnego oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.