Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 kwietnia 2023 r., A. K. (dalej: skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na nienależyte wykonywanie zadań przez Radę Miejską w R. w przedmiocie jego skargi na działania organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego z dnia 23 stycznia 2023 r. Skarga dotyczy działania Burmistrza R. w zakresie wniosku skarżącego z dnia 15 grudnia 2022 r. w sprawie lokalizacji stacji benzynowej w centrum R. przy ul. [...].
Dnia 28 marca 2023 r. skarga na działania burmistrza została rozpatrzona przez Radę Miejską w R., zostając uznaną za bezzasadną. Rada Miejska podjęła uchwałę nr. [...], na którą skarżący złożył ww. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2023 r. Rada Miejska w R. (dalej: organ administracji), reprezentowana przez radcę prawnego L. C., wniosła o odrzucenie skargi, argumentując, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Rozpatrywana skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobligowany jest ustalić, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotowy zakres kontroli sądu administracyjnego określony został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Artykuł ten wyczerpująco określa zakres przedmiotowy właściwości sądu, a zatem skarga wykraczająca poza ten zakres jest niedopuszczalna i podlega zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzuceniu.
Jak wskazano powyżej, w rozpatrywanej sprawie skarżący złożył skargę na nienależyte wykonywanie zadań przez Radę Miejską w R. w przedmiocie jego skargi na działania organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego. Należy wskazać, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, który Sąd w składzie orzekającym podziela, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Do powyższego postępowania mają bowiem zastosowanie przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), dalej k.p.a. Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r., nr 78, poz. 483), dalej Konstytucja RP, prawo składania petycji, skarg i wniosków, m.in. do organów władzy publicznej (art. 63 Konstytucji RP).
Tryb skargowy z działu VIII k.p.a. ma na celu sprawdzenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i nast. k.p.a.) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się brakiem stron postępowania, nie wydaje się również rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności aktu, bowiem przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach.
To czynność materialno-techniczna (por. np. postanowienia: NSA z dnia 1 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2490/17, WSA w Gliwicach z dnia 29 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 941/22, WSA w Białymstoku z dnia 11 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 562/22), która może przybrać formę uchwały organu, jeżeli jest nim organ kolegialny. Uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego podjęta na podstawie art. 227 k.p.a. jest taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a, którym uchwała nie jest przypisana jako prawna forma działania (por. np. postanowienia NSA: z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 60/16, z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 125/16).
Z tego względu działając na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia.