Uzasadnienie
Decyzją z [...] r. Prezydent Miasta S. orzekł o rozgraniczeniu działki nr [...] położonej w S. powołując się na art. 33 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Jednocześnie pouczył strony postępowania o możliwości wniesienia odwołania od tej decyzji do organu drugiej instancji, a nadto o możliwości zgłoszenia żądania przekazania sprawy do rozpatrzenia sądowi.
Odwołanie od tego rozstrzygnięcia złożyła H. W. Decyzją z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, powołując się na art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
Wyrokiem z 30 września 2003 r. sygn. akt II SA./Ka 2475/01 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w Ośrodku Zamiejscowym w Katowicach stwierdził nieważność tego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. Wskazana regulacja prawna oznacza, że decyzja wydana w tym trybie jest decyzją ostateczną, bo nie służy od niej odwołanie w toku instancji. Organ odwoławczy nie może zatem wydać decyzji w trybie art. 138 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Tymczasem w tej sprawie organ odwoławczy rozpatrzył niedopuszczalne odwołanie. Na końcu, Sąd stwierdził, że organ odwoławczy winien był wydać postanowienie w trybie art. 134 tej ustawy.
Zaskarżonym tu postanowieniem z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powołując się na art. 134 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego stwierdziło niedopuszczalność odwołania H. W. z [...] r. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując się na wskazany już wyrok NSA wyjaśnił, że odwołanie od decyzji wydanej w trybie art. 33 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne jest niedopuszczalne..
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. W. powołując się na dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie zarzuciła organowi odwoławczemu wadliwe wykonanie wskazań zawartych w wyroku NSA, przez co naruszono zasady określone w art. 7 k.p.a., art. 9 k.p.a. i art. 11 k.p.a. Na końcu, stwierdziła, że na skutek wadliwego pouczenia utraciła termin wystąpienia do sądu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie." Natomiast według art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola (...) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).
Skarga H. W. nie zasługuje na uwzględnienie.
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w art. 129 stanowi, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Natomiast zgodnie z jej art. 134, organ odwoławczy stwierdza w drodze postawienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Z kolei, przepis art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) stanowi, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., z zastrzeżeniem art. 100, wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższą regulację należy zatem podnieść, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 września 2003 r. w trybie art. 30 ustawy o NSA wskazał organowi odwoławczemu, jakie orzeczenie winien wydać przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wbrew twierdzeniem strony skarżącej, nie doszło do naruszenia art. 30 ustawy o NSA, ponieważ organ odwoławczy wykonał to wskazanie Sądu stwierdzając niedopuszczalność odwołania od decyzji wydanej w trybie art. 33 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.