Uzasadnienie
Skargą z dnia 12 marca 2019 r. D. M., działając za pośrednictwem pełnomocnika zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2019r. wezwano stronę skarżącą (poprzez pełnomocnika) do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Do wykonania powyższego zakreślono stronie siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 6 czerwca 2019 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). Skarżący nie nadesłał jednak wymaganego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 tekst jedn. ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy).
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany, celem uzupełnienia braku formalnego skargi, do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Strona skarżąca nie nadesłała żądanego pełnomocnictwa.
Nie ulega wątpliwości, że brak dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W związku z powyższym, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.