Uzasadnienie
W piśmie z [...] r. pełnomocnik J. K. Radca prawny A. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. Nr [...], którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...]r. odmawiającą zwrotu podatku akcyzowego w kwocie [...] zł w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym w [...] r. samochodu osobowego marki [...] o roku produkcji [...].
W skardze wskazano, że obowiązek zapłaty podatku akcyzowego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu jest niezgodny z art. 23 ust. 1 i 2, art. 25 i art. 90 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej (TWE) oraz orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS).
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, poza ustosunkowaniem się do zarzutów skarżącego, wniósł też wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia innej podobnej sprawy przez ETS wszczętej w ramach pytania prejudycjalnego postanowieniem z dnia 22 czerwca 2005 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Postanowieniem tym wydanym na podstawie art. 234 TWE zwrócono się o wykładnię przepisów art. 25, art. 28 i art. 90 TWE ze względu na opodatkowanie wewnatrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257).
Na rozprawie dnia 14 listopada 2006 r. pełnomocnik skarżącego nie sprzeciwił się ewentualnemu zawieszeniu postępowania sądowego do czasu wydania orzeczenia przez ETS. Na tej rozprawie Sąd wydał postanowienie, którym z urzędu zawiesił postępowanie.
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2007 postępowanie zostało podjęte.
W piśmie z dnia [...] r. pełnomocnik, działając w imieniu skarżącego, złożył oświadczenie o cofnięciu skargi oraz wniosek o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismo to zostało nadane w Urzędzie Pocztowym dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) (zwaną dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi, a Sąd nie stwierdził istnienia przesłanek niedopuszczalności skargi określonych w art. 60 P.p.s.a.
Wobec powyższego w oparciu o przywołane wyżej przepisy Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.
Natomiast oddalając wniosek pełnomocnika o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd miał na uwadze treść art. 232 § 1 P.p.s.a, z którego wynika między innymi podstawa do zwrotu:
1/ całego uiszczonego wpisu od pisma cofniętego, jeżeli cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono.
2/ połowy wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.
W przedmiotowej sprawie oświadczenie o cofnięciu skargi zostało złożone dnia [...] r., czyli już nie tylko po wyznaczeniu ale i odbyciu rozprawy dnia 14 listopada 2006 r. Tym samym nie zostały spełnione warunki wynikającego z powyższego przepisu uprawniające Sąd do zwrotu wpisu sądowego ani w całości ani w części.